Ελένη Παπαδοπούλου
Πρωί πρωί παραλίγο να με βρει το εγκεφαλικό. Ακούω φωνές στον ακάλυπτο, βγαίνω και βλέπω πολυπληθή οικογένεια Ρομά να έχει αράξει. Υποθέτω ότι έχει νοικιάσει το διάμέρισμα του υπογείου, το οποίο το ανακαίνιζαν εδώ και κάτι μήνες, αλλά ακόμη δεν είναι έτοιμο. Αρχίζω τον διάλογο "τι, πώς, πού, ποιος". Ελληνίδα, που μου συστήνεται ως νονά των 4 παιδιών παρακαλώ της σχεδόν 25χρονης, και πολύ μπορεί να είπα, μάνας, μου λέει ότι το διευρυμένο κέντρο κοινότητας Δήμου Αθηναίων - τμήμα Ρομά τους βρήκε το σπίτι.
Κάνω τα τηλέφωνα μου στον Δήμο, μου λένε εμείς δεν δίνουμε διαμερίσματα (ξέρουμε, μόνο επιδόματα), "σας λένε ψέματα". Φωνάζω την "νονά" που με βιντεοσκοπούσε ή με μαγνητοφωνούσε της λέω ότι λέει ψέματα. Μου λέει: "Όχι, δεν μας το βρήκε ο Δήμος. Τώρα θα πάμε στον Δήμο, τα παιδιά θα πάνε σχολείο κτλ". Για να μην σας τα πολυλογώ οι Ρομά είχαν έρθει στην Αθήνα από την Λαμία, γιατί λέει "είχαν πρόβλημα με τις οικογένειες τους". Ρωμαίος και Ιουλιέτα όχι στην Βερόνα, στο 6ο Δ.Δ. "Τι δουλειά κανεις", ρωτώ τον Ρωμαίο. Πετάγεται η Ιουλιέτα "δουλεύει σε εστιατόριο". "Σε ποιο;", ρωτώ. Σιωπή.
Παίρνει ο διαχειριστής την ιδιοκτήτρια, που δεν είμαστε και σίγουροι αν είναι όντως ιδιοκτήτρια - μένει στην Ν. Ιωνία η μανδάμ - και του λέει "δεν έχω κάνει συμβόλαιο μαζί τους, ήρθαν να δουν το σπιτι". 4-5 ώρες ήταν εκεί και το έβλεπαν. Τελικά έφυγαν. Εννοείται πώς θα υπάρξει νομική συνέχεια με την μανδάμ ιδιοκτήτρια που μας θεωρεί τσαντίρι.
Εγινε ένας χαμός πρωϊνιάτικο. Αυτό γίνεται κάθε μέρα σε ένα σωρό πολυκατοικίες. Η άλλη κυρία 80 χρονών έφερε την αστυνομία 3 η ώρα τα ξημερώματα, κατέβηκαν ηλικιωμένοι άνθρωποι από όλη την γειτονιά, γιατί Αφρικανοί δίπλα της είχαν σηκώσει τον τόπο. Στο Φάληρο μένει η μανδάμ που τους νοίκιασε το διαμέρισμα.
Άλλη γειτόνισσα προχτές πήγε η γειτονιά στο τμήμα γιατί οι απέναντι έπαιξαν ξύλο, έφυγαν αντικείμενα από το μπαλκόνι, το διαμέρισμα διαλύθηκε εντελώς, άντε βρες άκρη. Νοικιασμένο από ΜΚΟ που τους είχε βάλει και πλάσμα τηλεόραση. Την έκαναν κομμάτια.
Ζούμε καθημερινά ένα μαρτύριο με όλους αυτούς τους τσαντιροπληθυσμούς που τους έχουν μαζέψει και τους ταϊζουν με επιδόματα και δήθεν προγράμματα ένταξης. Τρώει πολύς κόσμος από αυτά τα προγράμματα. Οχι μόνο οι "ευπαθείς". Εξ ου και η παράδοση μας στα χέρια των συμμοριων. Τα δύο τρίτα του κόσμου φοβάται και δεν μιλάει και το 1/3 που μιλάει φοβάται μην βρεθεί με κανένα μαχαίρι στην πλάτη.
Αυτή δεν είναι ζωή.
Εγώ το πρωί ανέβαζα πίεση και χάλαγα την μέρα μου, εδώ έχει γίνει κόλαση, και ο ΠΘ λες και έχει λύσει όλα τα προβλήματα έπαιρνε τα μπάνια του στο Μαράθι.
Αστα διάλα και ακόμη παραπέρα. Γεμίσαμε συμμορίες και μαφιόζους και ο άλλος λιάζεται λες και δεν συμβαίνει τίποτα.
Απλά όποιος μου πει τίποτα για τους ρατσισμούς και τα σχετικά να μου στείλει και την διεύθυνση με το τηλέφωνο του να τους στέλνω σπίτι του. Αρκετά.