Άρθρο του Dr Δημήτρη Κίμογλου
Αργόσχολος, τεμπέλης που δεν παράγει τίποτα αυτός είναι ο κοινός παρονομαστής μιας ολόκληρης στρατιάς ατόμων που κατακλύζουν σήμερα τις οθόνες μας. Ζούμε σε μια εποχή βαθιάς θεσμικής και ηθικής κρίσης, όπου η αξία του μόχθου, της γνώσης και της πραγματικής δημιουργίας έχει υποσκελιστεί από τη βιομηχανία της εύκολης προβολής.
Και εδώ αποκαλύπτεται το απόλυτο παράδοξο και η τεράστια ηλιθιότητα μιας κοινωνίας που έχει χάσει εντελώς την πυξίδα της: καλά κάνουμε και προσέχουμε τα παιδιά μας, τρελαινόμαστε και εξοργιζόμαστε αν κάποιος άγνωστος πλησιάσει ένα παιδί στο δρόμο, και καλά κάνουνε αλλά αυτό είναι επιφανειακό, ή στήνουμε σταυροφορίες και πετάμε στην αρένα μια καθηγήτρια που τόλμησε απλώς να μαλώσει έναν μαθητή. Ωστόσο, η ίδια ακριβώς κοινωνία επιδεικνύει μια εγκληματική αδιαφορία και αφήνει τα ίδια αυτά παιδιά να βυθίζονται 24 ώρες το 24ωρο σε έναν απερίγραπτο βούρκο ανωμαλίας, να δηλητηριάζονται από χυδαιότητα και να γίνονται θεότρελα και ψυχωτικά μπροστά σε μια οθόνη. Προστατεύουμε επιφανειακά το παιδί από τον ξένο στο δρόμο, αλλά του παραδίδουμε τα κλειδιά της ψυχής του στους πιο επικίνδυνους ψηφιακούς ντίλερ της σήψης. Αυτή είναι η Ελλάδα του 2026: γελοιότητα σε όλο το μεγαλείο, όπου φυλάμε τις πόρτες και βλέπουμε από μέσα το σπίτι μας να καίγεται.
Πλατφόρμες όπως το TikTok, το YouTube, το Twitch το instagram και το OnlyFans κ.α λειτουργούν πλέον ως ηλεκτρονικοί ναοί της απραξίας. Εκεί, πρόσωπα χωρίς καμία επαγγελματική κατάρτιση ή κοινωνική προσφορά πλασάρονται ως «επιτυχημένοι creator» επειδή απλώς κάθονται μπροστά σε μια κάμερα, επιδεικνύουν την κενότητά τους, ντύνονται σαν καρνάβαλοι ή μετατρέπουν την προσωπική τους εκπόρνευση και το «καθισιό» σε lifestyle. Το αποτέλεσμα είναι η συστηματική διάβρωση του εργασιακού ήθους και ο αποπροσανατολισμός των νέων παιδιών.
Η Κατάρρευση του Εργασιακού Ήθους
Όταν το πρότυπο που προβάλλεται στη νεολαία είναι ο επαγγελματίας αργόσχολος που βγάζει χρήματα κάνοντας ανούσια live από τον καναπέ του, η δομή της σκέψης των νέων γενεών υπονομεύεται εκ των έσω.
Η Ψευδαίσθηση της Εύκολης Ζωής: Τα παιδιά μαθαίνουν ότι η προσπάθεια, το διάβασμα, η νυχτερινή βάρδια και το μετερίζι της πραγματικής δουλειάς είναι περιττά. Τους καλλιεργείται η αντίληψη ότι η επιτυχία έρχεται χωρίς κόπο, αρκεί να προκαλέσουν, να εξευτελιστούν δημόσια ή να πουλήσουν εικόνα.
Η Απαξίωση του Μόχθου: Ποιος νέος άνθρωπος θα επιλέξει να κοπιάσει σε ένα εργοστάσιο, σε ένα γραφείο ή σε μια παραγωγική θέση όταν βλέπει ότι το γρήγορο, άφθονο χρήμα πηγαίνει σε τεμπέληδες που ζουν παρασιτικά εις βάρος της προσοχής του κοινού; Αυτή η νοοτροπία οδηγεί σε μια κοινωνία ανίκανη να σταθεί στα πόδια της σε στιγμές κρίσης.
Το Ψηφιακό Τσίρκο: Υβριστικά Show, Ανωμαλίες και η Βιομηχανία του «Κουτοπόνηρου» Χρήματος
Το αποκορύφωμα αυτής της παρακμής εντοπίζεται στα καθημερινά, α, σε αυτά τα νοσηρά ψηφιακά «θεάματα» όπου η αθλιότητα και ο εξευτελισμός γίνονται αυτοσκοπός.
Το Χάος των Υβριστικών Live: Έχουμε φτάσει στο σημείο να γινόμαστε μάρτυρες ενός ατέλειωτου, πρωτοφανούς βούρκου, όπου άτομα άνευ αντικειμένου βρίζονται δημόσια, ξεκατινιάζονται, εξευτελίζουν το ένα το άλλο και μετατρέπουν τις οθόνες σε ρωμαϊκή αρένα. Και το πιο τραγικό; Υπάρχουν χιλιάδες θεατές ανάμεσά τους πολλά νέα παιδιά που όχι απλώς παρακολουθούν αυτό το τσίρκο, αλλά πληρώνουν κιόλας (μέσω συνδρομών, δωρεών και coins) για να τροφοδοτούν αυτή την τοξικότητα.
Η αποθέωση της αγένειας και της χυδαιότητας γίνεται κερδοφόρα επιχείρηση.
Η Επιβολή της Ανωμαλίας και των «Αφύλλων»: Σε αυτόν τον πυρήνα της γελοιότητας προστίθεται και η συστηματική προβολή ατόμων που πλασάρονται ως «χωρίς φύλο» ή διαφημίζουν κάθε λογής αλλοπρόσαλλη ανωμαλία και καρναβαλική αμφίεση όχι ως προσωπική τους επιλογή, αλλά ως προκλητικό λάβαρο επιτυχίας. Η κοινωνική εξαθλίωση και η διάλυση κάθε έννοιας σοβαρότητας προβάλλονται από τα κανάλια και τις πλατφόρμες ως δήθεν «πρωτοπορία», ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για την απόλυτη πνευματική πτώχευση.
OnlyFans και Streaming: Η Εμπορευματοποίηση του Κενού
Ειδικά το φαινόμενο του OnlyFans και η ανεξέλεγκτη κουλτούρα του streaming αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου σε αυτή την κοινωνική κατρακύλα.
Η Απώλεια της Αξιοπρέπειας: Το OnlyFans διδάσκει στους νέους ότι το σώμα και η προσωπική αξιοπρέπεια είναι απλά εμπορεύσιμα αγαθά για να αποφύγει κανείς τη δουλειά. Η εργασία μετατρέπεται σε ηδονοβλεψία και η επιτυχία μετριέται σε συνδρομές.
Το Streaming της Απραξίας: Από την άλλη, οι ατέλειωτες ώρες ζωντανών μεταδόσεων από άτομα που δεν προσφέρουν τίποτα πέρα από φθηνό θέαμα και ζητιανιά για «donations» συνιστούν την επιτομή του κοινωνικού παρασιτισμού. Η τεμπελιά βαφτίζεται καριέρα.
Αν επιτρέψουμε σε αυτά τα πρότυπα να εδραιωθούν, το μέλλον προδιαγράφεται ζοφερό. Καταντούμε μια κοινωνία χωρίς παραγωγικές δυνάμεις, χωρίς επιστήμονες, τεχνίτες και ανθρώπους της ουσίας, αλλά γεμάτη από «influencers» της συμφοράς και επαγγελματίες του τίποτα.
Μια κοινωνία που τρέφεται με καβγάδες, ψηφιακό εξευτελισμό και επιδοτούμενη απραξία είναι καταδικασμένη στην ηθική και υλική χρεοκοπία. Η νεολαία αξίζει και πρέπει να στραφεί ξανά στα αληθινά παραδείγματα: στον ιδρώτα, στη δημιουργία και στην αξιοπρέπεια της πραγματικής ζωής.