Οι Συριζαίοι διέλυσαν το νομικό σύστημα της χώρας καταργώντας κάθε περιορισμό και τιμωρία για ό,τι παράνομο,παραβατικό και επικίνδυνο έμπαινε ή υπήρχε στην χώρα.
Οι μπλε Ζαίοι δεν άλλαξαν ούτε κόμμα, ούτε τελεία, ούτε τίποτα στο νομικό αίσχος που έφτιαξαν οι προηγούμενοι. Το βλέπουμε και το ζούμε κάθε μέρα με τα θέματα που ασχολούμαστε. Δεν έχει μαζευτεί ΤΙΠΟΤΑ.
Διαβάστε τι συμβαίνει με τους Γεωργιανούς, που έχουν κάνει απόβαση στη χώρα. Από φίλο που δεν βάζω το όνομα του για να μην έχει πρόβλημα ο άνθρωπος, αν και μου το έγραψε επώνυμα.
"Από το 2017 έχει καταργηθεί η υποχρέωση κατοχής θεώρησης εισόδου για τους Γεωργιανούς. Όποιοι θέλουν έρχονται και μένουν μέχρι 90 ημέρες κάθε 6 μήνες χωρίς καμία διατύπωση. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μπορούν να μεταναστεύσουν και κανείς δεν πρόκειται να τους ψάξει. Μόνο αν χρειαστεί να αναχωρήσουν από την Ελλάδα θα γίνει η "παράβαση" (έτσι χαρακτηρίζεται) αντιληπτή στο αεροδρόμιο και θα επιβληθεί το αστείο πρόστιμο των 1200 ευρώ. Το πληρώνεις όποτε θέλεις και μπορείς να επιστρέψεις σαν κύριος - ακόμα και αν είσαι υπότροπος. Αν μείνεις 7 συνεχόμενα έτη, παίρνεις αυτόματα άδεια διαμονής για εξαιρετικούς λόγους (πρόκειται για εντελώς "εξαιρετικούς" λόγους αφού έτσι έχουν νομιμοποιηθεί όλοι οι Πακιστανοί και Αφγανοί) βάσει του αρ. 19 του ν.4251. Παίζει πολύ και η διαδικασία της οικογενειακής επανένωσης. Εργάζεται η μάνα στην Ελλάδα ως αποκλειστική νοσοκόμα του ηλικιωμένου και κάποια στιγμή τον πείθει και τον παντρεύεται. Αυτός είναι 70 ετών και αυτή είναι 50 και επειδή στη χώρα της μικροπαντρεύονται και μικροχωρίζουν, έχει και έναν μαντράχαλο γιο 30 χρονών από τον πρώτο γάμο. Επειδή είναι ενήλικος, κανονικά η μάνα του δεν μπορεί να ζητήσει τη μετανάστευσή του, αλλά αυτός πηγαίνει με 3 μάρτυρες σε έναν συμβολαιογράφο στην πατρίδα του, λέει ότι έχει ψυχολογικά προβλήματα και ότι δεν μπορεί να εργασθεί (όλα ψέματα), το έγγραφο μεταφράζεται, επικυρώνεται και κατατίθεται στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση του τόπου που κατοικεί η μάνα και εντός ολίγου εκδίδεται η απόφαση για οικογενειακή επανένωση, ώστε να λάβει άδεια παραμονής ο γιος.
Έχουμε τσακωθεί επανειλημμένα με γνωστή Ανεξάρτητη Αρχή για πολλά τέτοια θέματα, μια φορά αρνήθηκα να θεωρήσω την υπογραφή των 25χρονων γονέων που δήλωναν υπεύθυνα ότι δεν είχαν αντίρρηση το 5χρονο παιδάκι τους να ανατραφεί από τη γιαγιά που ήταν παραδουλεύτρα στην Ελλάδα και τυχαία είχε παντρευτεί τον ηλικιωμένο κύριο που βοηθούσε. Η ιδέα (που όλοι ξέρουν, αλλά κανείς δεν συζητάει) ήταν, αφού πρώτα το παιδί θα μετανάστευε στην Ελλάδα, μετά να κουβαληθούν και οι γονείς. Τους ρώτησα ποια ήταν η τρομερή ανάγκη να αποχωριστούν το τέκνο τους και η κοπέλα είπε ότι σπούδαζε, ο τυπάκος ότι εργάζεται και έτσι δεν έχουν χρόνο να το ανθαρέψουν και να ασχοληθούν μαζί του (!) ΟΚ, πού εργάζεται ο πατέρας; Στην οικογενειακή επιχείρηση του παππού του τέκνου. Άρα οι γονείς του γαμπρού μένουν κοντά; Ναι, στο ίδιο χωριό. Και γιατί δεν αναθέτουν σ' αυτούς τους παππούδες την ανατροφή του παιδιού τους, αλλά προτιμούν τη λύση της γιαγιάς στην Ελλάδα; Μούγκα το ζεύγος, δεν πειράζει, πολύ ωραία, δεν θεωρώ την υπογραφή των γονέων διότι το περιεχόμενο της Υπεύθυνης Δήλωσης αντίκειται στα χρηστά ήθη. Σύντομα λαμβάνουμε την απανταχούσα από την εντελώς Ανεξάρτητη Αρχή (στην οποία προσέφυγε ο δικηγόρος) διότι δεν είναι δουλειά μας να κάνουμε δίκη προθέσεων, αφού το θέμα της επιμέλειας θα αποφασίσει ο δικαστής και εμείς σαν καλά παιδιά να θεωρήσουμε την υπογραφή ώστε να μην κολλήσει σε εμάς η μεθόδευση."