"ΑΝΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ"
*Σημείωση: Στις παρενθέσεις, σχόλια του δημιουργού της δημοσίευσης
''Πάτερ άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι''
Έτυχε να είμαι αυτήκοος μάρτυρας σε έναν διάλογο μεταξύ ιδιωτών
(και όχι δημόσιων ιατρών)
ιατρών
(ελληνιστί private practice cabinet)
που μπροστά μου εκτυλίχθηκε ο εξής πραγματικός διάλογος μεταξύ, κυρίως, της Ελευθερίας, της Μαρίας και του Μανώλη με παρουσία πολλών ιδιωτών ιατρών:
Ελευθερία
(μα τι συμβολικό το όνομα της, φίλη του Τζήμερου, ναι αυτού που έχει κόμμα με το όνομα Δημιουργία Ξανά – σωθήκαμε δηλαδή για άλλη μια φορά!)
:
Έχω φτάσει στο σημείο να αναρωτιέμαι αν η εμμονή στην υπεράσπιση των εμβολιασμών βοηθάει. Ίσως μια άλλη τακτική, που θέλει πολύ τόλμη, να ήταν πιο αποτελεσματική, π.χ. Μέχρι 15 Σεπτεμβρίου τα εμβόλια θα είναι δωρεάν. Μετά, για όποιον αποφασίσει να εμβολιαστεί, θα είναι επί πληρωμή. Ή όποιος ανεμβολίαστος χρειαστεί νοσηλεία, θα χρεωθεί μέσω taxisnet τα έξοδα. Κάτι που θα βοηθήσει και ουσιαστικά. Δεν μπορείς να ξοδεύεις εκατομμύρια ευρώ για νοσηλεία, ανθρώπινο δυναμικό και πόρους, για κάτι που μπορεί να προβλεφθεί με μερικά ευρώ που στοιχίζει η εμβολιαστική κάλυψη.
Τέλος, να σταματήσουν τα δελτία να ανακοινώνουν οτιδήποτε για κορωνοϊό. Κανείς δε μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν ξέρει ή ότι δεν έχει ενημερωθεί. Ο κόσμος έχει κουραστεί και αντιδρά αψυχολόγητα πλέον σε σημείο παρανοϊκών ιδεών. Ίσως αν δεν αισθάνεται την πίεση για την ανάγκη εμβολιασμού, να κοπάσει όλη αυτή τη παράνοια.
Μαρία
(λες και μιλάει για μοίρασμα περιουσιακών στοιχείων)
:
Θα μπορούσε να υπάρχει ποσοστό κρεβατιών στη ΜΕΘ εμβολιασμένων κι ανεμβολίαστων, επί του ποσοστού εμβολιασμένων πανελλήνια. Π.χ. Αν έχει εμβολιαστεί το 60% των Ελλήνων και το 40% ανεμβολίαστων, τα κρεβάτια στην ΜΕΘ θα είναι 60% για εμβολιασμένους και 40% για ανεμβολίαστους. Γιατί να αδυνατεί να πάρει η ΜΕΘ εμβολιασμένο λόγω της πληθώρας ανεμβολίαστων;
(δύο κοκκόρια τσακώνονται σε ξένο αχυρώνα – το ΕΣΥ είναι δομημένο επάνω στις ασφαλιστικές εισφορές ΟΛΩΝ των Ελλήνων. Αλλά τι τα λέμε, ψιλά γράμματα. Εδώ έφαγαν τα αποθεματικά των Ταμείων το 1998-1999 στο Χρηματιστήριο τα καλόπαιδα του Σημίτη και κούρεψαν ότι απέμεινε από αυτά το 2012 που ο Βενιζέλος με τον Σαμαρά ζητωκράυγαζαν που οδήγησαν στο θάνατο χιλιάδες επιχειρήσεις και ιδιώτες με τα ομόλογα που έδωσαν. Σε αυτά θα κολλήσουμε;)
Μανώλης:
Μια αντίστοιχη ποσόστωση θα μπορούσε να εφαρμοστεί και με κάποιο δικό σας άνθρωπο που καπνίζει και έχει ΧΑΠ. Συμφωνείτε;
Μαρία:
Ο άνθρωπος που καπνίζει και κάνει ΧΑΠ, κάνει κακό μόνο στον εαυτό του, ο άλλος με τη δική του προσωπική επιλογή μεταδίδει σε κόσμο που δεν του φταίει τίποτα. Η διαφορά βγάζει μάτι!
(ναι, όντως Μαρία, έτσι είναι. Τι είπαμε; Γιατρός έτσι; Βγάλε κοπέλα μου το στηθοσκόπιο από τα αυτιά, δε σου έμαθαν πως και οι εμβολιασμένοι κολλούν, μεταδίδουν, νοσούν και μπαίνουν στις ΜΕΘ;)
Μανώλης:
Αν δεν κάνω λάθος, υπάρχει και παθητικός καπνιστής. Αλοίμονο για όλους μας αν ανοίξουμε τέτοια κουβέντα! Σκεφτείτε καλά τι λέτε. Η νοσηλεία είναι για όλους ίδια! Αλοίμονο αν κοιτάμε το ΓΙΑΤΙ αρρώστησε κάποιος!
Μαρία:
Όπως υπάρχει και ΧΑΠ από επαγγελματική έκθεση, άρα καταλαβαίνετε γιατί δεν κολλάει η ΧΑΠ στην συζήτηση;
(Γιατι; Κολλάνε όλα όσα λες; Έχεις δώσει εσύ όρκο στον Ιπποκράτη;)
Την οποία εσείς βάλατε στη συζήτηση. Υπενθυμίζω ότι για τους λόγους που αναφέρετε, απαγορεύεται το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους
(χμ...πάμε πίσω 60 χρόνια; Που όλη η ιατρική κοινότητα ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ έλεγε πως το κάπνισμα χαρίζει ζωή;).
Η νοσηλεία είναι όντως για όλους ίδια, αρκεί οι επιλογές κάποιων σε καιρό πανδημίας
(ξέρεις τον ορισμό του Π.Ο.Υ. και των ιατρικών βιβλίων για το ποιό είναι το ποσοστό επί του παγκόσμιου πληθυσμού που νοσεί και πεθαίνει γαι να χαρακτηριστεί κάτι ως ΠΑΝΔΗΜΙΑ; Μην τα περιμένεις όλα έτοιμα, άνοιξε κανένα βιβλίο και μάθε)
να μην κλείνουν ολόκληρα Νοσοκομεία, μετατρέποντας τα εξ' ολοκλήρου σε COVID, στερώντας έτσι τη δυνατότητα νοσηλείας σε ασθενείς μη COVID
(ερωτευμένο είσαι; 2 εκατομμύρια επισκέψεις σε τακτικά ιατρεία και 90.000 ακυρωμένα χειρουργεία ΜΟΝΟ το 2020 χωρίς εμβόλια).
Μανώλης:
Δυστυχώς, δεν έχω χρόνο να σας απαντήσω με άπειρα παραδείγματα, Όντες ιατροί, θεωρώ ΝΤΡΟΠΗ και μόνο που κάνουμε αυτή τη συζήτηση με αυτό το θέμα! Παρακαλώ, ξανασκεφτείτε το βαθύτερα!
(όσο και βαθιά να πάει, ακατοίκητο είναι, μην κουράζεσαι άδικα)
Μαρία:
Προβληματίζομαι για το αίσθημα της ντροπής που νιώθετε
(α καλαααά!!! Δε σου το είπα βρε Μανώλη, ακατοίκητο)
, κυρίως όταν πρόκειται για σοβαρά θέματα που καλούμαστε να διαχειριστούμε ως ιατροί καθημερινά
(ε ναι, σταυροβελονάκι, κανά νυχάκι και λουί βουιτόν για το Κολωνάκι).
Μανώλης:
Ανοίγοντας μια τέτοια συζήτηση κλυδωνίζεται η ίδια η ύπαρξη της ιατρικής βοήθειας προς ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ έχει ανάγκη
(Μανώλη, για άλλους λόγους σπούδασε η συνάδελφος)
ανεξαρτήτως γιατί! Με την ανήκουστη αυτή λογική ούτε ένα παιδί που τρέχει με μηχανή και σακατεύεται πρέπει να περιθάλψουμε με τη λογική ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΕ το παλιόπαιδο! Για αυτό ντρέπομαι και ελπίζω να ανθεωρήσετε και όλοι εσείς που το συζητάτε ανερυθρίαστα
(είναι πολλοί και είναι ανάμεσα μας).
Μαρία:
Εδώ μιλάμε για τις συνέπειες μιας πανδημίας (στον εγκέφαλο σου έχεις πανδημία) και τις επιπτώσεις των αρνητών στη δημόσια υγεία
(ένας Εισαγγελέας βρε παιδιά να δούμε ποιοί έχουν φτάσει στα λόγια μας μετά από τόσο χρόνο. Μήπως τελικά ΕΣΕΙΣ είστε οι αρνητές της δημόσιας υγείας;)
και οικονομία
(ποιά; Ξέχασες ποιοι διέλυσαν τη χώρα από το 2008 και μετά και με τα λοκντάουν; Μόνο μέλημα η αφαίμαξη των χρημάτων για τους λαθρομετανάστες μέσω οικείων Μ.Μ.Ε., κομμάτων και Μ.Κ.Ο.. Για τους υπόλοιπους παροικούντες στη Χώρα, σιωπή)
και εσείς μου το συγκρίνετε με τροχαία και παιδιά. Καταλαβαίνετε ελπίζω
(ε, πώς, δεν καταλαβαίνουμε;)
ότι δεν υπάρχει παραλληλισμός όσο εύκολο μου είναι να κατανοήσω την ανωριμότητα ενός παιδιού που τρέχει με μηχανή, άλλο τόσο δύσκολο μου είναι να κατανοήσω την ανωριμότητα/ επικινδυνότητα του αρνητή εμβολιασμού
(έκανες μάθημα στο Πανεπιστήμιο Ιατρική Ηθική και Ιστορία της Ιατρικής; Απλά, αναρωτιέμαι).
Μανώλης:
Αν σας ενοχλεί η ανωριμότητα του παιδιού στο παράδειγμα μου, μπορείτε να το αντικαταστήσετε με ένα ώριμο 50άρη που από ηλιθιότητα ακρωτηριάζει ένα δάκτυλο λόγω άγνοιας χρήσης ενός μηχανήματος. Θα του πείτε καλά να πάθεις και δεν θα τον βοηθήσετε; Επίσης ο όρος αρνητής
(ταμπέλες βάζουν πάντα οι κοινωνίες που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ, ξεκινώντας από τον Πρωθυπουργό)
δεν αρμόζει σε κάποιον που έχοντας κάνει όλα τα εμβόλια στον εαυτό του και τους δικούς του προβληματίζεται με κάτι τεχνολογικά νέο
(και αδοκίμαστο)
. Αν μπούμε σε τέτοια λογική – διαφορετικό ποσοστό βοήθειας ανά φταίξιμο του αιτούντος βοήθεια – βαδίζουμε σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια όλοι μας! Η υγεία είναι ΑΓΑΘΟ! Και όχι ανταποδοτικό τέλος.
(από αυτή τη συζήτηση μπορείτε να καταλάβετε ποιος από τους 3 προσπαθεί να κρατήσει τον όρκο του Ιπποκράτη. Ιερός Όρκος ο οποίος έχει θυσιαστεί στο βωμό του χρήματος και του προσωπικού εγωισμού και φιλοδοξιών. Σε άλλες εποχές, η καταπάτηση ενός Ιερού Όρκου τιμωρούνταν με την εσχάτη των ποινών)
Και αφού τελείωσε η συζήτηση με την Ελευθερία, την Μαρία, τον Μανώλη και τα άλλα ευχάριστα παιδιά των ιδιωτών ιατρών, πάμε σε μερικά σχόλια του δημιουργού της δημοσίευσης.
Ντρέπομαι που ανήκω σε αυτή τη χρονική περίοδο της Ανθρωπότητας. Ιδιώτες ιατροί που κατά μεγάλο ποσοστό ΔΕΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΝ ΕΠΕΙΓΟΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ σε ασθενή, που η σχέση τους με φαρμακευτικές εταιρείες είναι στο επίπεδο Νονός – Βαπτιστήρι να τολμούν να μπαίνουν σε τέτοια διχαστικά μονοπάτια! Έχετε άγνοια; Δεκτό! Ψάξτε όμως, διαβάστε, παρατηρήστε. Αυτά δε μας μάθαιναν στην Παθολογία; Παρατηρήστε τον ασθενή. Έτσι και στη ζωή, ο γιατρός είναι ο λειτουργός και υπερασπιστής της ζωής, αυτός που απαλύνει το φόβο, που ηρεμεί και δε διχάζει. Αυτός που ερευνά.
Ηθικό ράπισμα να βάζουμε σε ζυγαριά τον διαχωρισμό των ασθενών. Τα διλήμματα που τέθηκαν στο διάλογο είναι ηλιθιωδώς εγωιστικά, παιδιάστικα και απάνθρωπα. Οι διαφορές που τέθηκαν είναι άθλιες και το μόνο που προκαλούν είναι ΔΙΧΟΝΟΙΑ!
Θυμάμαι σε έναν από τους 3 πολέμους που είχα πάει – μετά από μία μάχη – μας φώναξαν να πάμε να περιθάλψουμε τραυματίες. Ποτέ, κανένας υγειονομικός, από όσους εθελοντές είχαμε πάει εκεί, δεν διαχωρίσαμε τραυματία ανάμεσα σε χρώμα, φυλή, ιδέες, θρησκεία, φύλο. Οι Πατέρες της Ιατρικής έλεγαν πως γιατρός γίνεσαι στον πόλεμο, όταν έρθεις αγκαλιά με τον θάνατο και σώσεις ζωές εφαρμόζοντας όσα έχεις μάθει.
Πριν πάω στον 2ο πόλεμο ως εθελοντής υγειονομικός, είχα ρωτήσει τον Πνευματικό μου τι να κάνω σε περίπτωση που ένας τραυματίας δε σώζεται; Και αυτό ήταν κάτι που κατέτρωγε το είναι μου. ''Πες το Πάτερ Ημών και ας είναι από άλλη θρησκεία. Ο Θεός δε νοιάζεται για θρησκείες, όλες οι ψυχές έχουν το ίδιο ειδικό βάρος''.
Τώρα μου έχετε γίνει κομματοδίαιτοι καλοπληρωμένοι γυμνοσάλιαγκες!
Ωφελέειν, μη βλάπτειν
Ποντίκας Δημήτρης