Ίων Αθηναίος
Θυμάμαι το 2000, 2002, 2004, κλπ, ζώντας για περίπου 10 χρόνια σε πλούσιες χώρες της Ευρώπης, να με επισκέπτονται αγαπητά πρόσωπα από Ελλάδα για γιορτές Χριστουγέννων, κλπ. Εμείς πάντοτε μετρημένοι, με λιτά και απέριττα τραπεζώματα, δεν είχαμε δα περάσει και κάνα λιμό, δεν είχαμε να αποδείξουμε και τίποτε σε κανέναν.
Οι επισκέπτες με σχεδόν οικοσκευή για αποσκευές 10ήμερων διακοπών, και παραμάσχαλα όλη την χωματερή της έντυπης ενημέρωσης. Down Town, Κλικ, και ένα σωρό άλλα lifestyle χαζολογήματα. Και να συνεντεύξεις για το που είναι "Cool & must να φάτε λαχταριστό κότσι φέτος στην Αράχωβα", και "Χριστούγεννα Μπαλί; Γιατί όχι;", κλπ.
Όταν ρωτούσα τους επισκέπτες πώς και ξαφνικά απέκτησαν οι Έλληνες πολίτες τέτοιες συνήθειες, ελάμβανα την αποστομωτική και επιτιμητική απάντηση πως "Δεν ξέρεις, έχουνε αλλάξει τα πράγματα, γίναμε Ευρώπη, πλούτος, έργα, Ολυμπιακοί αγώνες". Με έβλεπαν σαν κάτοικο του νησιού Σέντινελ (ψάξτε το), ο οποίος δεν ξέρει τι γίνεται πέρα από το νησάκι του στη μέση του πουθενά και του τίποτα...
Αυτά σκεπτόμουν το πρωί με τον καφέ, και λέω "Κάτσε να δεις τώρα που το χρέος είναι 400 δις, οι πλειστηριασμοί πανε σύννεφο, γινόμαστε ταχύτατα χαβούζα επήλυδων, και σε 20 χρόνια απλά δεν θα υπάρχει η χώρα αυτή, να πάρω αυτές τις ψυχές να τις ερωτήσω πώς περνούν και τι κάνουν"..