Εδώ o καλλιτέχνης, σαφώς επηρεασμένος από το γλυπτό του Rodin "Le penseur", συνθέτει ένα σύνολο, όπου η πυτζάμα, η παντόφλα με το ποδάρι έξω με την φτέρνα να σούρνεται ολίγον στο πεζοδρόμιο, και ο κεσές στο κεφάλι, μαζί με το μουσάκι δείχνουν την αγωνία του σύγχρονου λαθρομετανάστη για το αν τελικά θα καταφέρει να ενσωματώσει τον Έλληνα στον πολιτισμό του.
Η έκθεση λαμβάνει χώρα στην αποκορονοποιημένη ζώνη της πλατείας Βικτωρίας, όπου όποιος βρεθεί κατά λάθος, μπορεί να θαυμάσει τη νεκρή φύση, γιατί ζωντανή δεν την λες, ούτε καν φύση δηλαδή, την έφαγαν κι αυτή οι "κάμπιες" που έφαγαν την Ομόνοια και θα φάνε σε λίγο και εμάς.
Από εμάς είναι όχι, αλλά ποιός νοιάζεται πια!
ΥΓ: Το μοντέλο είναι επενδυτής. Εχει μαγαζί στην περιοχή. Τσαντιρομάγαζο για την ακρίβεια. Ολη η πραμάτεια φτάνει μέχρι τον δρόμο και κρέμεται από όπου μπορείς να φανταστείς, μπαλκόνια, δέντρα, σχοινιά. Μας εμπλουτίζουν. Είναι ολοφάνερο.
Ελένη Παπαδοπούλου