Mary Altini
Μητσοτάκη, θέλω να σου πω, δεν είσαι όσα νομίζεις, δεν είσαι σίγουρα του Έθνους ο Αυτοκράτορας,
«πράγμα» το κατάντησες το Έθνος σβήνοντας το πρόσωπό του και δημεύοντας την ταυτότητά του.
Γι αυτό μη ζητάς να απαρνηθούμε το όνομά μας, τα χαρακτηριστικά μας και το χρώμα των ματιών μας
για μια βόλτα στην μιζέρια και την κατάθλιψη.
Δεν θα το κάνουμε.
Αρνούμαστε να πορευόμαστε ως κάτι λιγότερο από σκιά.
Με δήμευση ταυτότητας και αξιοπρέπειας πορευτήκαμε δυο χρόνια τώρα χωρίς αποζημίωση και δίκη.
Κι ας καταλάβει επιτέλους αυτή η γεμάτη φόβο χαζομάρα του μισού πληθυσμού - γιατί ο ένας στους δύο από τον ενεργό πληθυσμό που αφορούν τα νέα μέτρα είναι ανεμβολίαστος - ότι τα μέτρα δεν ήρθαν για να ρυθμίσουν «το σχέδιο συμμόρφωσης» του άλλου μισού πληθυσμού.
Η παρανοϊκή κρατική βία που θυμίζει άλλου είδους καθεστώτα και λογίζεται πλέον στην καθημερινότητα όλων των Ελλήνων ως «κανονική κατάσταση» ήρθε και θα μείνει για ΟΛΟΥΣ!
Ο ΕΛΕΓΧΟΣ (τάχα για τον ιό και το «κοινό καλό»- ας δουν κρούσματα και θανάτους στην κατά 91% εμβολιασμένη Ιρλανδία) με μεθόδους διαρκούς καταγραφής προσωπικών στοιχείων που επεκτείνεται ως εμετού σαν κάτι «το φυσιολογικό» από τις καφετέριες και τα ρουχάδικα μέχρι τα σχολεία και τα πανεπιστήμια με τους ιδιοκτήτες των μαγαζιών και τους διευθυντές των σχολείων εξοπλισμένους με νέες «πλατφόρμες» ελέγχου στα κινητά τους, λειτουργεί ως το προαπαιτούμενο αγαθό για την χειραγώγηση και την ομαλή εξαθλίωση όλου του πληθυσμού με ολοένα και λιγότερα σημεία διαφυγής για τους έγκλειστους φυλακισμένους των barcodes καθώς ΟΛΟΙ θα ελέγχονται ανα πάσα ώρα και στιγμη σε κάθε τους κίνηση ως απλά «προϊόντα».
Ως απλά «προϊόντα» που τα περισσότερα, μέσα από την παρανοϊκή λογική της πειθαρχίας και την αστυνόμευση από τους ίδιους τους πολίτες(!), θα πρέπει να κινούνται για να δουλεύουν υπηρετώντας σε ένα ζοφερό φόντο τις καινούργιες ευρύτερες πληθωριστικές «κρίσεις» του ιού με έναν μισθό που δεν θα καλύπτει παρά μόνο την θέρμανση και το ρεύμα.
Αναλογίζομαι άμα παίζαμε γρήγορα το video της ζωής μας τα τελευταία δυο χρόνια, αν θα βλέπαμε πιο καθαρά -
μέσα απο την γενική παράνοια, την ανομία, την υποκρισία, την μοναξιά και την έλλειψη εμπιστοσύνης προς όλα - την τερατώδη εκείνη λογική που διαφαινόταν στο βάθος να υπαγορεύει ποιός δικαιούται τελικά να υπάρχει -και πώς δικαιούται να υπάρχει.