«Η χώρα διήρχετο μίαν κρίσιν, αναζητούσα διέξοδον εξ ενός πολιτικού αδιεξόδου εις το οποίον είχε εισέλθει. Προ αυτής της καταστάσεως ο εθνικός στρατός, αι ένοπλαι δυνάμεις της χώρας (...) έκρινεν ότι όφειλε να παρέμβη διάνα αποτρέψη τον δρόμον προς τον κρημνόν»
Γεώργιος Παπαδόπουλος, δύο μέρες μετά από το πραξικόπημα των συνταγματαρχών.....
54 χρόνια αργότερα...
«Ας υποδεχτούμε, φέτος, τη μεγάλη επέτειο μακριά από καπηλείες και ακρότητες. Με τις σκέψεις μας στην αληθινή κληρονομιά της. Και με τις πράξεις μας ν’ απαντούν στο πρόταγμα της συγκυρίας, που είναι η δημόσια υγεία: Εμβολιαζόμενοι, τηρώντας τα μέτρα προστασίας, προφυλάσσοντας τη ζωή μας και τη ζωή των γύρω μας.»
Κυριάκος Μητσοτάκης.
Όλες οι χούντες ένα κοινό έχουν. Διαχρονικά. Νοιάζονται για την "ασφάλεια" των πολιτών περισσότερο από την ελευθερία τους. Στην πραγματικότητα βέβαια νοιάζονται για την δική τους ασφάλεια από την οργή των πολιτών για "τα καλά που κάνουν" που θα΄λεγε κι ο Μάρκος το μακρινό 1936....
Χρόνια γράφω και λέω όπου βρίσκω την ευκαιρία ότι η Μεταπολίτευση έχει πεθάνει, κι όσο δεν θάβεται το πτώμα της, τόσο θα βρωμάει και πιο πολύ. Τιμή και δόξα στους ανώνυμους (και μόνο σ'αυτούς) αγωνιστές της Ελευθερίας του χτες, του σήμερα και του αύριο.
