Ελένη Παπαδοπούλου
Ζούμε σε μία χώρα που το καλοκαίρι έχει καύσωνες και πολύ τουρισμό. Ως εκ τούτου οι ανάγκες της σε ρεύμα είναι αυξημένες.
Είμαστε επίσης μία χώρα όπου η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης έπιασε ταβάνι και έτσι ο κόσμος στράφηκε στα ηλεκτρικά θερμαντικά μέσα, αυξάνοντας την κατανάλωση του ρεύματος και τον χειμώνα.
Όταν σχεδιάζεις το ενεργειακό πρόγραμμα της χώρας υποθέτω οτι αυτά τα λαμβάνεις υπόψη σου. Ειδικά όταν φιλοδοξείς να αυξήσεις περισσότερο την κατανάλωση ρεύματος προωθώντας την χρήση ηλεκτρικών αυτοκινήτων.
Όταν λοιπόν ως φαίνεται ωθείς με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο σε χρήση περισσότερης ηλεκτρικής ενέργειας, η λύση δεν είναι να βγεις να πεις στον κόσμο στον καύσωνα κλείστε τα αιρ κοντίσιον, διότι το αιρ κοντίσιον για τον καύσωνα το έχει ο άλλος, όχι για διακοσμητικό στον τοίχο. Γι'αυτό το αγόρασε. Για ζέστη τον χειμώνα, δροσιά το καλοκαίρι. Τότε θα το χρησιμοποιήσει. Να εξηγούμε και τα αυτονόητα τώρα.
Ούτε βγαίνεις να πεις "τα φωτοβολταϊκά δεν παράγουν ρεύμα το βράδυ και θα έχουμε πρόβλημα". Σώπα, τι μας λες!Τώρα το κατάλαβες!
Ούτε οι αηδίες που φύτεψες στα βουνά καλύπτουν την ζήτηση. Κάτι που φώναζε όλος ο κόσμος, εκτός από τους μετόχους εταιριών και τα συγγενολόγια τους.
Τι καλύπτει την ζήτηση; Οι λιγνιτικές μονάδες που κλείνεις ηλίθιε χάριν συμφερόντων και που δεν σκέφτηκες ότι μόνο αυτές μπορούν να ανταποκριθούν στην αυξημένη κατανάλωση.
Όταν θα τις έχεις κλείσει για τα καλά να δω τι θα βγεις να ζητήσεις από τον κόσμο. Μήπως να αρχίσουμε να φυσάμε όλοι μαζί μπας και γυρίσει η ανεμογεννήτρια και μπορέσουμε να βράσουμε κανένα αβγό;
Από τον κοινωνιολόγο όλα τα περιμένω πια. Δεν σκαμπάζει λέμε!