Ελένη Παπαδοπούλου
Είδα χτες λίγο από την εκπομπή του Δούση, που είχε πάει στο Ντουμπάι - πείτε μου τώρα ότι βλέπω πολύ τηλεόραση - και έδειχνε την περαντζάδα της πόλης, the Walk, όπου η κιτς αραβίλα είχε χτυπήσει κόκκινο. Κάτι πανάκριβα κιτς αυτοκίνητα, πράσινα, κόκκινα, με νεαρούς με τους αμανέδες τέρμα διαπασών, μπούργκες, μαντίλες, αλλά και τολμηρές εμφανίσεις, όλα μαζί αχταρμάς, το απόλυτο τίποτα αισθητικά, ένα καρακατσουλιό με φοίνικες για couleur locale.
Αναπόφευκτα σκέφτηκα το μακέτο της πλατείας Αριστοτέλους, που προφανώς ζήλεψε το κιτσαριό και τον μεγάλο περίδρομο του δικού μας προκομένου, που δεν είχε δουλειά και έπρεπε να τον ταϊσουμε εμείς, τα οποία φέρνουν προς το αραμπέσκ σε όλο του το μεγαλείο.
Η αισθητική της βλαχομπαρόκ ελληνικής ελίτ κοιτάει προς τα κιτσαριά του Ντουμπάι. Αυτοί νομίζουν ότι χτίζουν μέσα στην έρημο καταστρέφοντας τον χαρακτήρα ολόκληρων περιοχών. Προφανώς διαμορφώνουν το τοπίο, ώστε να είναι πιο οικείο με τους λάθρο που εγκαθιστούν σωρηδόν.
Σε κάθε περίπτωση οι φοίνικες και το όλο πρότζεκτ τόσο στην Πανεπιστημίου όσο και στην πλατεία Αριστοτέλους μόνο ως αθλιότητα μπορούν να χαρακτηριστούν. Να μην ξεχάσουν και τις μαϊμούδες, που αντιπροσωπεύουν και όλους αυτούς που έχουν αυτές τις ιδέες.