Το σημερινό μου άρθρο στο ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ
Η ΚΑΖΑΝ – ΚΑΖΑΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ!
Συνταρακτική η αποκάλυψη των θέσεων με τις οποίες προσέρχεται στις διερευνητικές μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας ο διπλωμάτης »μας», Λουκάς Αποστολίδης:
«οι τουρκικές αδειοδοτήσεις (του 2012) στην Ανατολική Μεσόγειο προκάλεσαν αντιδράσεις στην Ελλάδα, όπου η κυβέρνηση Σαμαρά έδειξε να ευνοεί αφενός την κήρυξη ΑΟΖ και αφετέρου την κατάθεση στον ΟΗΕ γεωγραφικών συντεταγμένων των ελληνικών διεκδικήσεων».
«Έπρεπε να αποφευχθούν μονομερείς ενέργειες και να επιτευχθεί συνεννόηση με τα άλλα εμπλεκόμενα μέρη»(!).
«Τελικά, ούτε ΑΟΖ κηρύχθηκε από τη χώρα μας, ούτε συντεταγμένες κατατέθηκαν στον ΟΗΕ. Προφανώς κρίθηκε ότι μια τέτοια ενέργεια θα επιδείνωνε σοβαρά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις(!) και θα οδηγούσε σε κλιμάκωση».
«Οι πιέσεις , πολιτικές, δημοσιογραφικές, ή επιστημονικές υπέρ της κήρυξης ΑΟΖ (περίοδος διακυβέρνησης Σαμαρά), δεν έμοιαζαν να λαμβάνουν υπόψη δύο βασικές παραμέτρους :
Πρώτον ότι η κήρυξη ΑΟΖ δεσμεύει την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση που θα θελήσει να οριοθετήσει τις θαλάσσιες ζώνες με την Τουρκία, στο να μην δέχεται να συμβιβαστεί στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας (!!!), οπότε αν η τουρκική κυβέρνηση δήλωνε αντίστροφα ότι δεν δεχόταν να συζητήσει για ΑΟΖ στο Αιγαίο η διαπραγμάτευση δεν θα άρχιζε καν (!!!!).
Δεύτερον ότι βάσει του νόμου 4001/2011 η κήρυξη ΑΟΖ μετατρέπει αυτομάτως την έστω προσωρινά οριζόμενη υφαλοκρηπίδα σε ΑΟΖ, εξέλιξη που δεν θα χειροκροτούσαν από την απέναντι όχθη» (!!!).
«Η διμερής ελληνοτουρκική διαφορά για την οριοθέτηση έχει μετακινηθεί από το Αιγαίο στην Ανατολική Μεσόγειο. Η κατάθεση γεωγραφικών συντεταγμένων στον ΟΗΕ από την Τουρκία άλλαξε τα μέχρι τώρα δεδομένα στην περιοχή (!!!).
Η Κύπρος είχε πρώτη καταθέσει τις συντεταγμένες βόρεια-δυτικά της αμυνόμενη προφανώς έναντι της έμπρακτης αμφισβήτησης από τα τουρκικά ερευνητικά πλοία της οριοθετημένης προς τα δυτικά υφαλοκρηπίδας της».
«Μεγαλύτερη ένταση προκάλεσε η ανακοίνωση της Συμφωνίας/ Μνημονίου της Τουρκίας με την Λιβύη βάσει της οποίας οριοθετείται μέση γραμμή μεταξύ των δύο χωρών νοτίως της Κρήτης . Η οριοθέτηση αυτή , αμφιβόλου ισχύος, περιορίζει σημαντικά την θαλάσσια ζώνη που αποδίδεται στα νησιά μας στην Ανατολική Μεσόγειο και εξασθενεί τις προοπτικές μελλοντικής διαπραγμάτευσης μας με την Τουρκία για την μεταξύ μας οριοθέτηση» (!!!).
Μάλιστα!!
Ομολογεί ότι, η ανακήρυξη ελληνικής ΑΟΖ, και η μονομερής κατάθεση συντεταγμένων στον ΟΗΕ, θα δέσμευε τις ελληνικές κυβερνήσεις που δεν θα μπορούσαν επέκεινα να υποχωρήσουν στις παράνομες τουρκικές απαιτήσεις!
Κι αυτό ήταν κακό(!), παρότι θα διασφάλιζε την ελληνική θαλάσσια επικράτεια και την γεωγραφική ενότητα Ελλάδας - Κύπρου, μαζί και την χερσαία μας κυριαρχία στο Καστελόριζο!
Επειδή, λέει, η Τουρκία δεν θα προσερχόταν για συζήτηση υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο….
Ενώ είναι γνωστό, ότι μόνη η επέκταση της χωρικής μας θάλασσας στα 12 νμ, ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ, (κλειστή λίμνη)!
Κι ότι η υφαλοκρηπίδα αποτελεί, βάσει του άρθρου 77 του Δικαίου της Θάλασσας, φυσικό δικαίωμα της ηπειρωτικής περιοχής, που ασκείται χωρίς προηγούμενη ρητή διακήρυξη.
Το εκπληκτικό είναι όμως, ότι το ανυπόστατο, άκυρο, παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, είναι απλώς αμφιβόλου ισχύος, κατά τον πρέσβη Αποστολίδη, και άλλαξε τα δεδομένα στην περιοχή. Άρα μας δεσμεύει!
Είναι ξεκάθαρο: Μας προετοιμάζει για την συμφωνία των διερευνητικών. Δημιουργεί το θεωρητικό υπόβαθρο της win-lose διπλωματίας του, που θα βαφτιστεί καζάν καζάν….
Στην διπλωματία όμως, υπάρχουν κανόνες. Διότι χωρίς αυτούς, αντί για μία ευκταία διαδικασία, που θα εξισορροπήσει τα αντιτιθέμενα συμφέροντα των κρατών, εμφιλοχωρεί ανορθολογισμός και μπόλικο συναίσθημα (ηττοπάθεια στην μια και αλαζονεία στην άλλη μεριά) και τελικά οδηγεί αναπόδραστα στον πόλεμο (που έπρεπε να εμποδίσει)….
Οι κανόνες είναι απλοί:
Πρώτα – πρώτα, η προετοιμασία της στρατηγικής των μερών και ο καθορισμός στόχου.
Για την Ελλάδα, μοναδικός στόχος είναι η αποφυγή του πολέμου, (sic «εντάσεων»).
Λες και είναι αυτοσκοπός η αποφυγή του πολέμου με κάθε κόστος, με όποια συμφωνία.
Ενώ από τα ίδια τα γραφόμενα του κ. Αποστολίδη, προκύπτει ότι η ανακήρυξη ΑΟΖ και η κατάθεση συντεταγμένων στον ΟΗΕ ήταν ο επαρκής και πρόσφορος τρόπος, για την διασφάλιση των νόμιμων, βάσει διεθνούς δικαίου, εθνικών συμφερόντων της Ελλάδας, στην θαλάσσια επικράτειά της (την οποία σκαιά αποκαλεί «ελληνικές διεκδικήσεις»).
Για την Τουρκία πάλι, ο στόχος είναι δεδομένος και σαφής:
ν’αρπάξει όσα περισσότερα ελληνικά εδάφη καταφέρει, καθώς μόνο ελληνικά, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, εδάφη συζητούνται!
Δεύτερον, οι κανόνες της διπλωματίας επιτάσσουν, την χρησιμοποίηση από την συγκατάβαση έως και απειλές για την διεκδίκηση των εθνικών συμφερόντων των κρατών.
Η ελληνική διπλωματία κατατρύχεται αποκλειστικά από ηττοπάθεια και δουλικότητα!
Η συναφής θεωρία των παιγνίων εξηγεί την φρικτή κατάληξη της ασκουμένης διπλωματίας:
Όταν οι στρατηγικές των μερών είναι αντίθετες, (η Ελλάδα έχει συμβιβαστική «στρατηγική», ενώ η Τουρκία επιθετική), ο επιθετικός μόνο θα κερδίσει και ο υποχωρητικός, μόνο θα χάσει.
Ονομάζεται «Hawk –dove game» (παιχνίδι γερακιού – περιστεριού). Κοινώς το γεράκι- Τουρκία τρώει το περιστέρι- Ελλάδα…
Διότι η στάση Αποστολίδη, γκρεμοτσακίζει την βασική αρχή της διπλωματίας, που εξισορροπεί τα αντιτιθέμενα συμφέροντα, τον ορθολογισμό.
Δεν υπάρχει υπόνοια κόστους, στην επιθετική στρατηγική της Τουρκίας. Μόνο οφέλη.
Η Ελλάδα δέχεται a priori, διά στόματος του διαπραγματευτή της, ότι τα δικαιώματά της, ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, δεν είναι τα 200 νμ, ΠΟΥ ΤΗΣ ΧΟΡΗΓΕΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ!
Άρα αφήνει περιθώριο, για πολύ μεγαλύτερες υποχωρήσεις.
Ο ελληνικός διπλωματικός ανορθολογισμός, γεννά τον τουρκικό ανορθολογισμό. Η Ελλάδα φοβική και ηττοπαθής, προκαλεί τον κυνισμό και την αλαζονεία της Τουρκίας. Γι’αυτό μας ζητάει, 152 νησιά, την Κρήτη ως τα Χανιά, την Θράκη, την Κύπρο και το Καστελόριζο.
Διότι γνωρίζει, ότι η κυβέρνηση της Ελλάδας, θεωρεί μέγιστο εθνικό όφελος να επιτύχει την αποφυγή πολέμου, δίνοντας στην Τουρκία μόνο… τα μισά από όσα ζητάει.
Θυμηθείτε τις σχετικές δηλώσεις, Κοτζιά περί μοναχοφάηδων, Ροζάκη για την απέραντη τουρκική ακτογραμμή και Μπακογιάννη, «στην Χάγη μπορεί να χάσουμε την ΑΟΖ του Καστελόριζου αλλά θα κατοχυρώσουμε δικαιώματα άλλων νησιών, όπως της Λέρου και την Ρόδου».
Δηλαδή, είμαστε βέβαιοι ηττημένοι…
Κι αυτήν την win – lose συμφωνία, (με απόλυτη νικήτρια την Τουρκία και εξευτελιστικά ηττημένη την Ελλάδα), θέλουν να μας την ταίσουν, ως καζάν καζάν συμφωνία και να το πιστέψουμε κιόλας, ότι τάχα, κερδίσαμε!
Το τυράκι στην φάκα των διερευνητικών, είναι πλέον ορατό: Το τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Η κυβέρνηση της Ελλάδας, δεν προσέτρεξε πέρυσι, στην πρόταση σύναψης συμφωνίας ΑΟΖ με την αρμόδια λιβυκή βουλή και τον Χαφτάρ (όπως μας αποκάλυψε πρόσφατα, ο τελευταίος).
Θα εισφερθεί μια κάποια υποχώρηση Τουρκίας- Λιβύης (ίδετε δηλώσεις λίβυου πρωθυπουργού στην Τουρκία),
από το αδιανόητο μνημόνιο των δύο χωρών, που δεν συνορεύουν μεταξύ τους,
ως αντάλλαγμα για την παράδοση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, το Καστελόριζο και την παράδοση της Κύπρου μας,!!!
Μνημόνιο που δέσμευσε χωρίς ελληνική αντίδραση, ελληνικά κατά το ΔΔ, νερά!
Τον ελληνικό λαό βεβαίως, για τα αδιανόητα αυτά, ΔΕΝ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΑΝ!
ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΛΕΞΗ…