Κατά την μυθολογία έγινε ένα συμβούλιο πάνω στον Όλυμπο όπου οι Θεοί καθόρισαν ποια φυτά θα είναι θεραπευτικά. Οι άρρενες θεοί όρισαν ότι η Λαδανιά θα θεραπεύει τους πολεμιστές που πληγώθηκαν στη μάχη. Αυτό ενόχλησε τις θεές, επειδή ήταν σίγουρες ότι το φυτό με τα λεπτά ρόδινα άνθη θα ήταν καταλληλότερο για την ομορφιά - εσωτερικά και εξωτερικά. Το αποτέλεσμα της μεγάλης διαμάχης που προέκυψε ήταν ότι στον Κίστο δόθηκαν και οι δύο ιδιότητες, θεραπευτική και καλλυντική.
Στον Μινωϊκό πολιτισμό υπάρχουν ενδείξεις χρήσης του ως καλλυντικό και θεραπευτικό, ενώ αναφορές υπάρχουν και στον Ηρόδοτο. Ο Διοσκουρίδης αναφέρεται στον «αλάδανο» (δηλαδή Λαδανιά) και στις στυπτικές, θερμαντικές, και μαλακτικές ιδιότητες του. Η λαδανιά αποτελεί ένα από τα σαράντα συστατικά που απαιτούνταν για την παρασκευή του Άγιου Μύρου. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το χρησιμοποίησαν στην ταρίχευση (στις μούμιες) και το έκαιγαν ως λιβάνι στους ναούς. Ο Ρωμαίος ιατρός Celsus αναφέρει τη χρήση ρητίνης λαδανιάς, ως έμπλαστρο σε κακοήθη σαρκώματα. Την ρητίνη της λαδανιάς την χρησιμοποιούν και οι Άραβες ως θυμίαμα, ενώ ο Πέρσης ιατρός Αβικέννας την χρησιμοποιούσε για την αποσκλήρυνση του στομάχου και του εντέρου και με τη μορφή αλοιφής για τη θεραπεία του σπλήνα. Στο Μεσαίωνα θεράπευε την πανώλη, ενώ στην Αναγέννηση κυκλοφορούσαν αρωματικά χώρου με κύριο συστατικό το λάδανο.
Ο Κίστος σύμφωνα με σύγχρονες μελέτες έχει την υψηλότερη περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες από οποιασδήποτε φυτό στην Ευρώπη, με εκπληκτική ικανότητα καταστροφής των ελευθέρων ριζών καθώς επίσης και υψηλή αντιοξειδωτική δραστηριότητα. Ο βλαστός και τα φύλλα περιέχουν βαλσαμώδη ρητινική αρωματική ύλη, το λάδανο.
Στη ρητίνη του κιστού περιέχονται οργανικές ενώσεις που ονομάζονται λαμβανικά διτερπένια, οι οποίες σύμφωνα με μελέτες παρουσιάζουν αντιμικροβιακή και κυτταροστατική δράση (εμποδίζουν δηλαδή τον πολλαπλασιασμό των χαλασμένων κυττάρων και τελικά αποτρέπουν τη δημιουργία όγκων).
Θεραπευτικές ιδιότητες:
Το τσάι της λαδανιάς είναι τρείς φορές πιο δυνατό ως αντιοξειδωτικό από το πράσινο τσάι.
Προστατεύει την καρδιά 4 φορές περισσότερο από το κόκκινο κρασί και είναι ως αντιοξειδωτικό 20 φορές ισχυρότερο από αυτό το φρέσκο χυμό λεμονιών.
Αποτοξινώνει τα βαριά τοξικά μέταλλα που προέρχονται από τον καπνό των τσιγάρων ,των οδοντικών σφραγισμάτων και της περιβαλλοντολογικής μόλυνσης.
Ενισχύει το ανοσοποιητικό, βοηθά στις μυκητισιακές μολύνσεις από κάντιντα, κολοβακτηρίδιο, ελικοβαχτήριο του πυλωρού και βελτιώνει την ευαίσθητη ισορροπία των χρήσιμων βακτηρίων στο έντερο (την βακτηριακή πανίδα). Για προβλήματα στα ούλα κάνουμε γαργάρες και πίνουμε 2-3 φλιτζάνια την ημέρα. Ήταν αποτελεσματικό ακόμη και για τους ιούς της γρίπης όπως των πτηνών.
Είναι καταπραϋντικό, στυπτικό, σπασμολυτικό, κατά της αϋπνίας, ελαττώνει τα συμπτώματα της βρογχίτιδας και είναι αναλγητικό. Είναι καλό να χρησιμοποιείται προληπτικά για την αποφυγή κρυολογήματος και άλλων ασθενειών. Ο θάμνος Λαδανιά-Κίστος έχει την υψηλότερη περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες από οποιασδήποτε φυτό στην Ευρώπη, με την εκπληκτική ιδιότητα καταστροφής των ελευθέρων ριζών, καθώς επίσης και υψηλή αντιοξειδωτική δράση.