Το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, πρώην ΤΕΙ Αιγάλεω, προκηρύσσει θέση Αναπληρωτή Καθηγητή με θέμα «Ιταλική Τουριστική Ορολογία και Βιωματικές Προσεγγίσεις Λογοτεχνίας»
. Φοβερό αντικείμενο. Στην προκήρυξη δεν μπορούν να πουν προκηρύσσουμε την θέση τάδε για τον φίλο μας τον Κώστα/το παιδί μας/το βαφτιστήρι μας/την γυναίκα μου κτλ, οπότε λένε μίά θέση κουκουρούκου που φωτογραφίζει αυτόν που θα πάρει τελικά και την θέση.
Έχοντας αιτηθεί και η ίδια για κάποια θέση - συνήθεια που σταμάτησα όταν αντελήφθην πώς στήνεται το όλο θέμα και πώς γίνονται οι επιλογές- θέλω να πω πως το Πανεπιστήμιο βρίθει πλέον επιστημονικής γελοιότητας. Ήταν που ήταν μαύρο χάλι, ήρθαν και οι αναβαθμίσεις των ΤΕΙ σε ΑΕΙ και το αποτελείωσαν.
Όλως τυχαίως όσοι επιλέγονται για τις θέσεις έχουν εκπονήσει κυρίως το διδακτορικό τους στην Ελλάδα, πολλές φορές σε κακά Πανεπιστήμια, πολλές φορές με επιβλέποντες που δεν διακρίνονται για το έργο τους.
Εφευρίσκονται διάφορα απίθανα αντικείμενα, εντελώς υπερεξειδικευμένα ή σχετικά με την διεθνιστική ιδεοληψία περί διαπολιτισμικότητας, δικαιωμάτων κτλ και εκεί επιλέγονται άνθρωποι που δεν τους λες και επιστήμονες. Και το φοβερό είναι ότι στην διαδικασία επιλογής σε βγάζουν άχρηστο, ενώ βλέπεις να προκρίνονται τύποι με διδακτορικό και αρθρογραφία στο "Έλα ρε φίλε" ή το "Εμβατήριο του αγγουριού" του Μπορίς Βιαν ή άλλα απίθανα που άμα τα αναφέρω θα γράψω εγκυκλοπαίδεια.
Τι μπορούν να μάθουν οι φοιτητές από αυτούς;
Τι άνθρωποι και τι επιστήμονες θα βγουν από πανεπιστήμια με τέτοιους καθηγητές;
Υπάρχει κάποιος λόγος ο Έλληνας φορολογούμενος να πληρώσει θέση καθηγητή για το αντικείμενο της Ιταλικής τουριστικής ορολογίας (ό,τι να'ναι) και τις βιωματικές προσεγγίσεις της λογοτεχνίας; Παρεμπιπτόντως κάποιος να μου εξηγήσει τι είναι αυτές οι βιωματικές προσεγγίσεις.
Οι άνθρωποι έχουν καταντήσει τα Πανεπιστήμια Δελφινάριο.
Και διαμαρτύρονται και από πάνω, όταν πάει να γίνει κάτι σωστό.