Τον στρατιωτικό δεσμεύει ισοβίως ο όρκος του:
«Ορκίζομαι να φυλάττω πίστη εις την πατρίδα.
Υπακοή εις το Σύνταγμα, τους νόμους και τα ψηφίσματα του κράτους.
Υποταγήν εις τους ανωτέρους μου.
Να εκτελώ προθύμως και άνευ αντιλογίας τας διαταγάς των.
Να υπερασπίζω με πίστην και αφοσίωσιν, μέχρι της τελευταίας ρανίδος του αίματος μου, τας Σημαίας.
Να μη τας εγκαταλείπω μηδέ να αποχωρίζομαι ποτε απ’αυτών.
Να φυλάττω δε ακριβώς τους στρατιωτικούς νόμους.
Και να διάγω εν γένει ως πιστός και φιλότιμος στρατιώτης.»
Το αυτονόητο είναι το Σύνταγμα, οι νόμοι και η υποταγή στους ανωτέρους να συναρμόζονται και να υπηρετούν την προστασία της πατριδας.
Ο όρκος περιέλαβε όλα τα απαιτούμενα προς διασφάλιση της ομοψυχίας, ενότητας και πειθαρχίας στον κοινό σκοπό υπεράσπισης της πατρίδας.
Η σημαία είναι το σύμβολο της ελληνικής κυριαρχίας ως την τελευταία σπιθαμή ελληνικού εδάφους.
Όταν όμως υπάρχει αντίφαση μεταξύ της υπεράσπισης της πατριδας, της τήρησης των νόμων και της υποταγής στους ανώτερους, είναι νόμιμη η υποταγή στους ανωτέρους έναντι της προστασίας της πατρίδας;
Ο λόγος ην αρχή και αρχή ην ο λόγος!
Η ιεράρχηση είναι απλή, αυτονόητη. Εμπεριέχεται στον όρκο κατά σειράν. Λόγια λιτά, σαφή, σοφά.
Ο στρατιωτικός «φυλάττει πίστη» κατ’απόλυτη προτεραιότητα στην πατρίδα.
Δεν εγκαταλείπει ποτε την σημαία (-ελληνικό έδαφος) και την προστατεύει με την ζωή του.
Ακολούθως υπακούει στο Σύνταγμα και τους νόμους .
Έπεται η πειθαρχία στις διαταγές των ανωτέρων του, τις οποίες εκτελεί προθύμως και άνευ αντιλογίας, εφαρμόζοντας με ακρίβεια τους στρατιωτικούς νόμους.
Αν το Σύνταγμα, οι νόμοι και οι διαταγές αντιστρατεύονται την υπεράσπιση της πατρίδας τότε απλώς δεν υπακούει Σ αυτά!
Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠ’ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠ’ΟΛΑ.
«Μητρός τε καιπατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον και σεμνώτερον και αγιώτερον ΚΑΙ ΕΝ ΜΕΙΖΟΝΙ ΜΟΙΡΑ εστίν η πατρις παρά Θεοίς και παρ’ανθρώποις τοις νουν έχουσιν»(Σωκράτης).
Προηγείται και του Συντάγματος!
Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΞΊΑ.
Σύνταγμα, νόμοι και προσταγές υπάρχουν μόνο για να την υπηρετούν και να την προστατεύουν και ΓΙΑ ΟΣΟ εκπληρώνουν τον σκοπό αυτό.
Γι αυτό, την πατρίδα υπόσχεται στον Θεό να την περιφρουρεί μέχρι τελευταίας ρανίδας αίματος!
Ενώ η υποταγή στους ανωτέρους επιβάλλεται (άρθρα 45 και 53 του στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα):
«ΣΤΑΣΗ
Σε κατάσταση ένοπλης στάσης βρίσκονται οι στρατιωτικοί όταν…ενώ τελούν υπό τα όπλα ή λαμβάνουν χωρίς άδεια τα όπλα,βιαιοπραγούν κατά προσώπων …. ή διαταράσσουν την κοινή ειρηνη και αρνούνται να υπακούσουν σε πρώτη πρόσκληση των αρχηγών τους ή σε κάποιο πρόσωπο από τα ασκούντα την εκτελεστική εξουσία (πρωθυπουργό ΠτΔ), ή καθιστούν με οποιονδήποτε τρόπο αδύνατο σε αυτούς να απευθύνουν τέτοια πρόσκληση.
ΑΝΥΠΑΚΟΗ
1. Στρατιωτικός που λαμβάνει προσταγή από τον αρχηγό του να εκτελέσει οποιαδήποτε υπηρεσία και αρνείται να υπακούσει ή παραλείπει την εκτέλεσή της τιμωρείται.
2. Η πράξη δεν είναι άδικη, αν η προσταγή ή η υπηρεσία είναι προδήλως παράνομη.»
Ο στρατιωτικός ελέγχει κάθε στιγμή την νομιμότητα της προσταγής (υπέρ προστασίας της πατρίδας, όπως ο δικαστής την συνταγματικότητα κάθε νόμου που εφαρμόζει).
Και αυτενεργεί όταν απαιτείται.
Η υπεράσπιση της πατρίδας και της σημαίας δεν συνιστούν ΠΟΤΕ αδίκημα, αλλά υποχρέωση!
Δυστυχώς οι στρατιωτικοί μας υφίστανται συστηματική πλύση εγκεφάλου στις σχολές τους και καθημερινά από τα φιλότουρκα μέσα ενημέρωσης,
ώστε να υποτάσσονται στους ανωτέρους τους και να εκτελούν αδιακρίτως, διαταγές που υλοποιούν την πολιτική διαμελισμού που εφαρμόζει η εκτελεστική εξουσία.
Εσκεμμένα, δόλια, ύπουλα, πονηρά, δρώντας προς κατεδάφιση του ελληνικού έθνους κράτους και των συνόρων μας, φυτεύουν στην σκέψη και την ψυχή των ελλήνων στρατιωτικών την τυφλή υπακοή,
την ψυχή τε και σώματι υποταγή στους στρατιωτικούς και πολιτικούς ανωτέρους τους,
καταδικασμένοι να εκτελούν τις διαταγές τους
ακόμα κι αν αυτές επιτάσσουν να μην υπερασπιστούν την πατρίδα, καταφανώς καταστρατηγούν το Σύνταγμα και οδηγούν στον εδαφικό ακρωτηριασμό!
ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ!
Ό,τι κι αν έχει αποφασίσει η ελληνική στρατιωτική και πολιτική ηγεσία,
ο στρατιωτικός οφείλει να τηρήσει τον όρκο του υπερασπιζόμενος την πατρίδα με κάθε τρόπο.
Η ελληνική επικράτεια έχει 12 νμ αιγιαλίτιδα ζώνη, 200 νμ υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ για κάθε κατοικημένο ή έχον οικονομική δραστηριότητα νησί μας.
Αυτό λέει το δίκαιο της θάλασσας.
Ο στρατιωτικός αυτήν οφείλει να υπερασπίζεται (ακόμα κι αν το ελληνικό κράτος δεν έχει ασκήσει τα δικαιώματά του),
διότι «κράτος που δεν επιβάλλει με την ισχύ του τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου στην επικράτειά του δεν είναι βιώσιμο» (Μορκενταου).
Δεν υπακούει στις παράνομες διαταγές που επιτρέπουν σε τουρκικά πολεμικά και ερευνητικά πλοία να εισέρχονται στην ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ (διότι πρόκειται για άσκηση πραγματικής κυριαρχίας) και τα 12 νμ των νησιών μας.
Δεν υπακούει παράνομες διαταγές μετατροπής των στρατοπέδων σε εγκαταστάσεις λαθρομεταναστών και παροχής προς αυτούς υπηρεσιών οικιακών βοηθών!
Δεν υποτάσσεται σε όποιον δεν υπηρετεί την ΠΑΤΡΙΔΑ.
Μόνο δόλιοι επιβουλευτές της ανεξαρτησίας του ελληνικού κράτους και της ελευθερίας του ελληνικού λαού παριστάνουν ότι δεν τα αντιλαμβάνονται αυτά!
Αυτό τρέμει το σάπιο πολιτικό σύστημα.
Ότι υπάρχει έλληνας στρατιωτικός που θα βυθίσει τον τουρκικό στόλο υπακούοντας στον όρκο του, επειδή τόλμησε να εισβάλει στην ελληνική επικράτεια,.
Και θα αποκαλυφθεί «ο βασιλιάς (- πολιτικό σύστημα) γυμνός»!
Διότι ο στρατιωτικός που θα υπερασπιστεί την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας θα δοξαστεί από τον ελληνικό λαό και θα αναδειχθεί ισόβιος πρωθυπουργός!
Το άρθρο της Ειρήνης Μαρούπα δημοσιεύτηκε σήμερα στην Εφημερίδα Παρασκήνιο