To Αφγανόραμα συνεχίζει το αφιέρωμα στην μπολιπολιτισμική ζέχνει, τέχνη ήθελα να πω, και τους εκπροσώπους της και σας παρουσιάζει ένα tableau vivant με τίτλο "Ο Οδαλίσκος".
Με μία σαφή επιρροή από την "Μεγάλη Οδαλίσκη" του Ingres, δεν τολμώ να ανεβάσω τον πίνακα, γιατί το φβ είναι τόσο ηλίθιο που θα περάσει πίνακα του 1814 ως πορνό και πάει το προφίλ, ο καλλιτέχνης κάνει μία μετάβαση στη σύγχρονη εποχή. Ενώ η Οδαλίσκη κάθεται σε ανάκλιντρο γυμνή με ντεκόρ πλούσια υφάσματα, ο Οδαλίσκος ξαπλώνει χαμέ, ντυμένος, ευτυχώς, ενώ περιστοιχίζεται από καθημερινά αντικείμενα, από χαρτί υγείας, μέχρι έναν κόκκινο κουβά στο προσκεφάλι.
Είναι σαφές ότι ο καλλιτέχνης έχει περάσει Αναγέννηση, Διαφωτισμό, μαγουλάδες και ανεμοβλογιά και προσπαθεί να εκφράσει την ασφυξία του Οδαλίσκου ανάμεσα σε δυο μπουγάδες. Μία που κρέμεται πάνω από το κεφάλι του. Και μία στο μπαλκόνι του.
Από εμάς είναι όχι. Διότι ναι μεν έχουμε περάσει μαγουλάδες και ανεμοβλογιά, αλλά δεν περάσαμε ΔιαφωτιΖμό, όπως ο καλλιτέχνης με αποτέλεσμα να διαφέρουν οι απόψεις μας σε θέματα ζέχνεις και όχι μόνο.
Tags:
παράξενα