Οι απολίτιστοι, βάρβαροι και εγκεφαλικά νεκροί Σαρακηνοί, κατέστρεψαν το 654 μ.Χ. ένα από τα 7 θαύματα του κόσμου, τον Κολοσσό της Ρόδου.
Ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου ήταν το άγαλμα του Κολοσσού της Ρόδου. Είχε τεράστιες διαστάσεις, απεικόνιζε τον θεό Απόλλωνα και ανεγέρθηκε τον 3ο αι.π.Χ., από τον Χάρη τον Λίνθιο μαθητή του Λυσίππου. Το ύψος του ήταν εφάμιλλο του αγάλματος της ελευθερίας στη Νέα Υόρκη και η όψη του διακρινόταν από το λιμάνι της Ρόδου. Συγκεκριμένα είχε ύψος 33 μ. μαζί με τη βάση του, ήταν από μπρούντζο και 2,5 φορές ψηλότερο από το άγαλμα του Δία στην αρχαία Ολυμπία. Σύμφωνα με τον Φίλων τον Βυζάντιο, ο γλύπτης είχε πετύχει το απίστευτο κάνοντας τον θεό του "πραγματικό θεό". Κατασκευάστηκε -σύμφωνα με τον θρύλο-ενσαρκώνοντας τον θεό Απόλλωνα όταν εκείνος έσωσε τους Ροδίτες από την πολιορκία του Δημητρίου του Πολιορκητή. Ωστόσο η κατασκευή του ήταν μια πράξη ευγνωμοσύνης στον θεό Ήλιο που ήταν ο προστάτης της Ρόδου. Συμβόλιζε την ελευθερία και την ανεξαρτησία των κατοίκων του νησιού. Το βάθρο του αγάλματος ήταν από λευκό μάρμαρο και χρησιμοποιήθηκαν περισσότεροι από 15 τόνοι μπρούντζος και πάνω από 9 τόνοι σιδήρου.Το βάρος του υπολογίζεται στους 225 τόνους. Το 225 π.Χ. το άγαλμα κατέρευσε έπειτα από έναν σεισμό. Δεν ξαναστήθηκε ποτέ γιατί οι Ροδίτες φοβόταν κάποιο χρησμό του Μαντείου.
Ο χρησμός του μαντείου που στάθηκε αιτία στους αιώνες να μην τοποθετηθεί ξανά ο Κολοσσός στο νησί της Ρόδου, αναφέρει «μην κίνει τα κείμενα» (μην θίγεις τα κακώς κείμενα) και οι Ρόδιοι δεν κατασκεύασαν ποτέ ξανά τον Κολοσσό. Έτσι η επανατοποθέτηση του αποτελεί σημείο αντιλεγόμενο για την ανθρωπότητα ακόμα και σήμερα. Το μπρούντζινο σήμα του Κολοσσού κείτονταν πεσμένο στο έδαφος πάνω από 100 χρόνια όταν , ο Αντίπατρος της Σιδώνας το συμπεριέλαβε στον κατάλογό του με τα επτά θαύματα. Το 654 μ.Χ. οι Σαρακηνοί κατέλαβαν τη Ρόδο, τεμάχισαν τον Κολοσσό και πούλησαν τον Ήλιο ως μέταλλο. Εικάζεται ότι ο αγοραστής του χρησιμοποίησε 900 καμήλες προκειμένου να μεταφέρει τα θραύσματα στη Συρία. Μέχρι σήμερα η λέξη «Κολοσσιαίο» σημαίνει στα Ελληνικά ένα εντυπωσιακό, μεγάλο σε μέγεθος, έργο. Καθιερώθηκε με την ίδια σημασία σε όλες τις Λατινογενείς γλώσσες. Έτσι, το θέατρο της Αρχαίας Ρώμης (80 μ.Χ.), λόγω του μεγέθους του και της μεγαλοπρέπειάς του, ονομάστηκε Κολοσσαίο (Colosseum).
Η τεχνική του αγάλματος ενέπνευσε πολλούς καλλιτέχνες ανά τους αιώνες. Στην είσοδο του Κολοσσαίου δέσποζε ένα άγαλμα (με εμφανή επιρροή κι ομοιότητα με τον Κολοσσό της Ρόδου), το οποίο μετά τον θάνατο του Νέρωνα αφιερώθηκε στον θεό Ήλιο. Χιλιετίες αργότερα, ο Γάλλος γλύπτης Φρεντερίκ Ωγκύστ Μπαρτολντί (Frédéric Auguste Bartholdi) στην προσπάθεια του να αποτυπώσει με σύγχρονα μέσα το μέγεθος, την τεχνική αλλά και τον συμβολισμό του Κολοσσού της Ρόδου, έφτιαξε το Άγαλμα της Ελευθερίας, το οποίο θεωρείται ένα σύγχρονο θαύμα μοναδικής τέχνης.