Προς τον Στέφανο Γιαλλουριδη και τον κάθε Μακαριακό φίλο μου.
Αγαπητέ Στέφανε, σε χαιρετώ. Διάβασα τα σχόλιά σου, στην ανάρτηση του Αντισθένη και με στεναχώρεσαν! Εσύ με τόση κρίση δεν μπορείς ακόμη να δεις τα "άγια"εγκλήματα που διέπραττε δια του πορωμένου του υπερΥπουργού, ο "Άγιος" αυτός ηγέτης, που τον "ζήλευαν" όλοι οι άλλοι ηγέτες,! Που ήταν ένας "Χριστός", όπως τον αποκαλούσε η σαλεμένη ερωμένη του (Κοκκίνου) όπως αποθανάτισε τους σχετικούς, (απείρου κάλλους) διαλόγους, η άλλη (επίσης σαλεμένη από τη σαγήνη που της ασκούσε) Νίτσα!
Ζητάς υπογραφή του Μακαρίου στα εγκλήματα που διέπραττε ο Γιωρκάτζης! Πώς είναι δυνατόν να βρεις τέτοιο στοιχείο; Μήπως μπορείς να βρεις την υπογραφή του Αβέρωφ ή του Αναστασιάδη πίσω από τις σημερινές απάτες; Δεν μπορείς! Κι όμως τους αντιπολιτεύεσαι.
Προσωπικά ήμουν μακαριακός και μέλος της ΕΔΕΚ, κάποτε. Με τον Σιζόπουλο στη Θεσσαλονίκη, μέλος του Δ.Σ της ΕΦΕΚΘ, από 1981-1984. Άκουγα τόσα για τον Μακάριο αλλά μέσα μου υπερίσχυε η σαγήνη που εξασκούσε "αυτή η άγια η μορφή, που ευλογούσε τ' άγια..." η οποία "χιλιάδες βόλια δέχτηκε αντί δάφνες και βάγια...".
Μετά, όταν ωρίμασα, ως δικηγόρος πλέον, αποφάσισα να διαβάσω την ομιλία του στο Συμβούλιο Ασφαλείας και ως δικηγόρος να βγάλω τα συμπεράσματά μου, χωρίς τις παρωπίδες που μου φόρεσε, παιδί ών, η μακαριακή προπαγάνδα.
Βέβαια, και παιδί που ήμουν, απορούσα πως αυτή την "αγία" μορφή την αγαπούσαν ανέντιμοι άνθρωποι, ελεεινοί και τρισάθλιοι, με πρώτους και καλύτερους τους Τούρκους του Ακελ που μισούσαν με βδελυγμία ό,τι το Ελληνικό.
Διάβασα λοιπόν την ομιλία του και φωτίστηκε το μυαλό μου. Οκτώ φορές αποκαλεί το πραξικόπημα "εισβολή". Καλεί το Συμβούλιο Ασφαλείας να λαβει μέτρα, διότι κινδύνευαν οι Τούρκοι της Κύπρου. Ωστόσο, όταν το 2011, αποτόλμησε και ο Τουρκόφκιας να χαρακτηρίσει το πραξικόπημα σαν εισβολή, (ορθώς) τον πλακώσαμε όλοι.
Διαβάζοντας, λοιπόν την εν λόγω ομιλία του Μακαρίου, τραβούσα τα μαλλιά μου. Στο μυαλό μου ήρθε η εικόνα σε μια από τις διαδηλώσεις κατά των Μητροπολιτών, ήμουν ένας από τους μαθητές, ηλικίας 12 ετών, που μου φόρτωσαν ένα μικρό πανό που έγραφε 97% και βγήκα στους δρόμους της Πάφου με τους εκατοντάδες μαθητές συνομηλίκους μου αλλά και μεγαλύτερους να ξελαρυγγιζόμαστε με το "Μακάριος- Μακάριος" και "ξιούρισμα και κούρεμα στους Μητροπολίτες", με τον ακελικό ινστρούχτορα να μας φωνάζει με τσιριχτή φωνή "πιο δυνατά, ρε". Μετά, όταν μεγάλωσα έμαθα ότι το κωλόπαιδο αυτό ήταν της τουρκακελικής επαγρύπνησης. Δεν ήξερα καν τι είχαν κάνει οι Μητροπολίτες για να θέλω το "ξιούρισμά" τους, ούτε καλά καλά γνώριζα τι σήμαινε το ξιούρισμα για ένα μητροπολίτη. Ούτε το 97% του πανό που ανέμιζα, γνώριζα τι σημαίνει. Μετά έμαθα ότι είναι οι ψήφοι που έλαβε ο Μακάριος στις εκλογές. Στις ψήφους αυτές εσυγκαταλέγοντο και οι ψήφοι της μάνας μου, του παππού μου, που τον ψήφιζαν γιατί ήταν "άγιος", της καπάτσας της γιαγιάς μου που τον ψήφισε γιατί ήταν όμορφος, της θκειάς μου της Ελεγκούς, γιατί της είπε ο άντρας της, ο διεφθαρμένος, τότε κοινοτάρχης, τον οποίο διόριζε ο Μακάριος. Τον ψήφισε σύσσωμο το χωριό μου, το οποίο αποτελείτο από ανθρώπους αδαείς, αμόρφωτους και τινες εξ αυτών και ανέντιμοι. Αν ζούσαν τώρα όλοι αυτοί οι άνθρωποι εγώ δεν θα τους εμπιστευόμουν να αποφασίσουν καν αν ο πλέον σύντομος δρόμος να πάω Λευκωσία από Λεμεσό είναι ο αυτοκινητόδρομος.
Όταν διάβασα την ομιλία του Μακαρίου άρχισα να αναβλέπω. Έψαξα βαθιά, στη συνέχεια. Διάβασα πολλά βιβλία για τα επίμαχα γεγονότα Και δικών του ανθρώπων, όπως του Τομπάζου, ο οποίος μας αποκαλύπτει ότι ο Μακάριος ήξερε από τις 17 Ιουλίου ότι οι Τούρκοι θα κάνουν απόβαση στο Πέντε Μίλι, του Ρολανδη που λέει ότι την ομιλία του Μακαρίου του την έγραψαν άλλοι (οι Εγγλέζοι, μήπως;) και τους την έτριβαν στα μούτρα οι Τούρκοι και οι φιλότουρκοι διπλωμάτες όταν μιλούσαν για εισβολή της Τουρκίας. Διάβασα και το παρασκήνιο της Ζυρίχης. Και το παρασκήνιο πριν τη Ζυρίχη, στην Αθήνα με την Μπάρμπαρα Κάσολ.
Και τη συμπεριφορά του προς τους συνεξόριστούς του, οι οποίοι γνώριζαν πολλά.
Και τους λόγους που διατήρησε ως Γενικό Εισαγγελέα τον αρχιμασόνο Τορναρίτη, τον οποίο και οι Εγγλέζοι είχαν Γενικό Εισαγγελέα που έστελνε στα δικαστήρια, στη φυλακή και στην αγχόνη, τα παιδιά της ΕΟΚΑ. Ως δικηγόρος ανακάλυψα, με ποιο τρόπο οι Εγγλέζοι μας έδεσαν στο δικό τους νομικό μοντέλο, για να ελέγχουν με τον τρόπο αυτό τη Βουλή και να μας κυβερνούν μέχρι σήμερα δια των τσογλανοπρακτόρων τους βουλευτάδων, προέδρων, υπουργών και μασόνων. Αντιλήφθηκα καλώς και το ρόλο του Τορναρίτη σε αυτή τη συνωμοσία.
Διάβασα το ημερολόγιο του Παπασταυρου για τις μέρες της εξορίας στις Σεϋχέλλες και την επίσκεψη του σταλμένου από τους Εγγλέζους, Τορναρίτη, τη συνοδεία του Υπουργού αποικιών, Πήαρσον στον εξόριστο Μακάριο και για τις μυστικές συνομιλίες που είχαν μαζί του. Κανείς και ποτέ δεν μάθαμε τι ειπώθηκε στις μυστικές αυτές διαβουλεύσεις. Εικαζουμε, με βεβαιότητα, όμως. Διότι αμέσως μετά υπήρξε οβιδιακή μετάλλαξη του Μακαρίου. Διάβασα, για τους εκβιασμούς των Εγγλέζων οι οποίοι τον έσυραν στις υπογραφές. Εκβιασμοί οι οποίοι είχαν σχέση με την καταγωγή του και τις σεξουαλικές του αδυναμίες. Μήπως γι αυτά του ψιθύριζε ο Τορναρίτης στις μυστικές διαβουλεύσεις;
Διάβασα και για τις Στοές και τους Μασόνους και τη σχέση του Μακαρίου με τέτοιες στοές και σέχτες.
Διάβασα και τα απομνημονεύματα του τέως ξενόφερτου Βασιλιά, ο οποίος μεταξύ άλλων, παρουσιάζει τον Μακάριο ως πολύ ανθρώπινο και καλαμπουρτζή και μας περιγράφει τη δεξίωση που παρέθεσε στον Μακάριο μετά την επάνοδό του στο τις Σεϋχέλλες στην Αθήνα, όπου ο Μακάριος τους παρουσίασε ως δώρο, ένα κοχύλι σε σχήμα αιδοίου και όλοι γέλασαν. Μπορεί και εσύ να βρεις χαριτωμένη τη συγκεκριμένη χειρονομία του Μακαρίου. Εγώ δεν την βρίσκω όμως ως τέτοια. Ως δικηγόρος έμαθα να διαβάζω πολύ τη σημειολογία. Και δίνω πολύ βάση σ' αυτή. Διότι αποκαλύπτει τον κάθε υποκριτή και απατεώνα. Μέσα από αυτή την ανάγνωση βρίσκω τη χειρονομία του Μακαρίου πολύ χυδαία και βέβηλη. Διότι εγίνετο από τον Αρχιεπίσκοπο τον οποίο ο παππούς μου τον θεωρούσε "Άγιο" και εγίνετο καθ' ον χρόνο ο Διγενής με τα παλληκάρια του πολεμούσε στην παγωνιά του Τροόδους τους κατακτητές της Πατρίδος μου οι οποίοι σκοτώνονταν για μας! Τους τότε αγέννητους.
Γι όλους αυτούς τους λόγους εγώ τον αντιπάθησα τόσο που πήρα όρκο να αποκαλύψω αυτό τον Θεομπαίκτη, ο οποίος μαγάρησε τα Όσια και Ιερά μου, εκμεταλλεύτηκε την αθωότητα του παππού μου και του κάθε παππού και καταπρόδωσε την Πατρίδα μου. Έτσι διαβάζω εγώ την Ιστορια , έτσι αντιμετωπίζω το άδικο και έτσι το δίκιο.
Και είναι άδικο να σπηλώνεται ο Διγενής, ο οποίος στα 60 του (σχεδόν) άφησε το ζεστό του καναπέ και ήρθε να πολεμήσει για μας που δεν είχαμε ακόμη γεννηθεί και παρασύρθηκε στη δίνη του εμφυλίου από έναν επίορκο, ένα ιερόσυλο, τον οποίο όλοι εσείς, κάνοντας τα στραβά μάτια τον αναδείξατε σε εθνάρχη.
Στη φώτο κατωτέρω, ο "μεγάλος αυτός ηγέτης" ενδεδυμένος την αυτοκρατορική του πορφύρα, ποζάρει με ιδιαίτερο στυλ (και συνάμα με ματαιοδοξία, ξένη με ήθος ταπεινού και σεμνού ιεράρχη) ώστε με μαεστρία να εισβάλει στην οικία του κάθε χωρικού και να σφηνωθεί στο υποσυνείδητό του η "άγια μορφή". Η φώτο λήφθηκε μετά τις Σεϋχέλλες! Το στυλιζάρισμά του αυτό, προφανώς, είχε συμφωνηθεί στις Σεϋχέλλες με τον Τορναρίτη.
Η φωτογραφία λήφθηκε πρόσφατα από σπίτι θείας μου, η οποία αποδήμησε εις Κύριον. Δεν γνωρίζω εάν οι ξαδέλφες θα συνεχίσουν να διατηρούν την κορνίζα του Μακαρίου στον τοίχο και μάλιστα σε καρφί των 10 πόντων, αλλά αυτή η κορνίζα, σπάνια πλέον, αποτελεί μουσειακό είδος, της κυπριακής τραγωδίας.
Tags:
ιστορία