Header Ads

Ο ερασιτεχνισμός του ιδιωτικού τομέα


Πολλά καυστικά σχόλια και πικρές αναλύσεις γράφονται για την κακή κατάσταση του Δημοσίου τομέα και της απόδοσης των Δημοσίων Υπαλλήλων. Και όχι αναίτια.
Σπάνια, όμως, κάποιος συναντάει άρθρα για τον τραγικό ερασιτεχνισμό των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα, οι οποίες σε ποσοστό άνω του 85% απασχολούν λιγότερα από 20 άτομα προσωπικό.
Πολύ μικρές για να τα καταφέρουν, πολύ ανοργάνωτες για να σταθούν στη θύελλα της Κρίσης.
Κάνοντας μια καταγραφή των βασικών χαρακτηριστικών των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων στη χώρα, χωρίς να θέλουμε να αδικήσουμε τις λίγες εταιρείες που ξεφεύγουν από αυτά τα χαρακτηριστικά, θα βλέπαμε μια κάκιστη εικόνα η οποία εγγυάται αν μη τι άλλο την ΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ.
Και πιο συγκεκριμένα:
Α. Επικρατεί η ανοργανωσιά σε όλα τα επίπεδα, με αποτέλεσμα το υψηλό άγχος των εργαζομένων και των ιδιοκτητών.
Β. Απουσία μερική ή και ολική σύγχρονων Πληροφοριακών συστημάτων.
Γ. Έντονη οικογενειοκρατία με ένα εκπληκτικό όμως χαρακτηριστικό: την σε μικρά ποσοστά συνέχιση της οικογενειακής επιχείρησης στη 2η και 3η γενιά!
Δ. Μη εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων Διοίκησης τη στιγμή που η χώρα βρίθει από αποφοίτους Ξένων και Ελληνικών Πανεπιστημίων με εξαιρετική Εκπαίδευση. Για παράδειγμα οι περισσότερες Ελληνικές επιχειρήσεις δεν διαθέτουν τμήματα Ανθρώπινου Δυναμικού (Human Resource Department) ή καθαρόαιμα τμήματα Χρηματοοικονομικής Διοίκησης (Finance Department).
Ε. Έλλειψη νοοτροπίας-κουλτούρας Σχεδιασμού με απτό παράδειγμα την έλλειψη ακόμα και στοιχειωδών Marketing Plans. Ουσιαστικά λειτουργούν με αποφάσεις ορίζοντα ενός ή 2 μηνών.
Στ.  Έλλειψη Συστημάτων Εκπαίδευσης Προσωπικού και απουσία σαφούς Διαχείρισης Διαδικασιών (Operations Management).
Ζ. Εμμονή με την προχειρότητα.
Όταν λοιπόν διαμαρτυρόμαστε για το ασήκωτο φορολογικό καθεστώς στην Ελλάδα, θα πρέπει την ίδια στιγμή να βλέπουμε και ποιο είναι τελικά το προφίλ της μέσης ελληνικής επιχείρησης του Ιδιωτικού τομέα που με αυτά τα χαρακτηριστικά, ΚΑΙ ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΥΘΥΝΗ των εκάστοτε ιδιοκτητών, δραστηριοποιείται σε μια σκληρή αγορά.
Με τι πιθανότητες επιβίωσης άραγε; Με τι προοπτικές;
Δυστυχώς ο ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα είναι κατά βάση Ερασιτεχνικός.
Δεν μπορεί να παίξει  μπάλα στα ίσια με τις ανάλογες ξένες επιχειρήσεις και αυτό ίσως να είναι και η πραγματική καταδίκη για την Ελληνική Οικονομία.
Χωρίς τα κρίσιμα μεγέθη, τις Οργανωτικές υποδομές, τη Σύγχρονη νοοτροπία περί διοίκησης, την κουλτούρα Σχεδιασμού και την απόρριψη της προχειρότητας δεν μπορεί να υπάρξει καμία προοπτική στο Διεθνές περιβάλλον.

Από το Blogger.