Header Ads

ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ





ΓΡΑΦΕΙ Η ΑΝΤΩΝΙΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΗ

Ως γονέας τριών ανήλικων παιδιών , τα οποία βρίσκονται στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, πολλές φορές και λόγω διαφόρων αφορμών διαπιστώνω ότι, και  παλιά αλλά και σήμερα, εν έτη 2016, το ελληνικό σχολείο έχει μείνει πίσω από τις σύγχρονες εξελίξεις.
Προβλήματα , ελλείψεις και κενά που υπήρχαν πριν 30 και 40 χρόνια ,συνεχίζουν να υφίστανται, παρά την εξέλιξη των κοινωνιών , της γνώσης και της τεχνολογίας.
Και εδώ γεννάται το ερώτημα, τι φταίει τελικά Δεν υπάρχουν οραματιστές πατριώτες πολιτικοί , σε αυτή την χώρα, που να θέλουν να πάνε μπροστά την παιδεία, που είναι και η θεμέλια λίθος της κάθε κοινωνίας ; Τελικά  τα απλά και τα αυτονόητα φαντάζουν περίεργα και ανέφικτα  και κανείς δεν θέλει να δουλέψει σωστά , με συνέπεια , όραμα και προοπτική ;
Νομίζω κατά την γνώμη  μου , ότι τα πράγματα είναι απλά και μπορούμε να βρούμε λύση στα διάφορα προβλήματα που ταλανίζουν χρόνια το εκπαιδευτικό μας σύστημα, αρκεί να μελετήσουμε πετυχημένα εκπαιδευτικά συστήματα του εξωτερικού και να τα προσαρμόσουμε στα ελληνικά δεδομένα.
Στην εποχή μας δεν πάμε να ανακαλύψουμε την πυρίτιδα, η γνώση και η εμπειρία υπάρχει διάχυτη γύρω μας, αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να αντιγράψουμε τον πετυχημένο , σε κάθε τομέα που μας ενδιαφέρει είτε ως κοινωνία είτε ως φυσικά πρόσωπα,  τόσο απλά !!!
Και έχοντας σαν σημείο αναφοράς στην σημερινή μου τοποθέτηση το σουηδικό μοντέλο εκπαιδευτικού συστήματος θα πρότεινα τα εξής που θεωρώ ότι θα βελτίωναν στο μέγιστο βαθμό την εύρυθμη λειτουργία αλλά και την αποτελεσματικότητα των ελληνικών σχολείων.

1)      Βελτίωση των κτιριακών εγκαταστάσεων των σχολείων , την δημιουργία αιθουσών πολλαπλών χρήσεων για τις διάφορες δραστηριότητες των παιδιών, βιβλιοθήκες ,εστιατόρια, αίθουσες εκδηλώσεων, αναγνωστήρια , αίθουσες ατομικών και ομαδικών συνεντεύξεων  ή συζητήσεων ή συνεδριών κλπ, χώροι άθλησης, με ανοικτά και κλειστά γυμναστήρια
2)      Κατάλληλος υλικοτεχνικός εξοπλισμός για όλους αυτούς τους χώρους
3)      Συγγραφή νέων εκπαιδευτικών βιβλίων, πιο φιλικών προς το μαθητή, πιο κατανοητών, με ύλη που συμβαδίζει με την ηλικία τους και με συνέχεια από τάξη σε τάξη στο χτίσιμο της γνώσης ενός γνωσιακού αντικειμένου
4)      Κατάλληλα εκπαιδευμένοι καθηγητές όλων των προβλεπόμενων ειδικοτήτων για κάθε σχολείο, με τα ανάλογα ψυχικά και επικοινωνιακά χαρίσματα για την καλύτερη διδασκαλία των παιδιών μας
5)      Πρόγραμμα ολοήμερης φοίτησης μέχρι 4 ή 5 το απόγευμα όπου τα παιδιά ,θα σιτίζονται πλήρως σε κανονικά εστιατόρια ,με κανονικά γεύματα επιμελημένα από ανθρώπους που γνωρίζουν το αντικείμενο της σωστής και υγιεινής διατροφής . Με αναγνωστήρια όπου, μετά το φαγητό τους,θα τελειώνουν και  την μελέτη τους, με την βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών με κατάλληλα προγράμματα, που θα υποκαθιστούν τη βοήθεια καθηγητή, έτσι ώστε το παιδί να μπορεί να φέρει εις πέρας την μελέτη σωστά και το μόνο που θα υπάρχει στον χώρο αυτό θα είναι, ένας επιβλέπων καθηγητής για την επιβολή της τάξης και την τήρηση του ωραρίου
6)      Κατά την αποχώρηση των μαθητών οι σχολικές τους τσάντες παραμένουν στο σχολείο, εφόσον είναι διαβασμένα, έτσι ώστε, να μην κουβαλάνε στις ευαίσθητες πλάτες τσάντες των 10 κιλών , κινδυνεύοντας να πάθουν προβλήματα με την μέση τους και να έχουν ελεύθερο το απόγευμα τους να ψυχαγωγηθούν και να βρεθούν με την οικογένεια τους
7)      Οι ξένες γλώσσες , η μουσική , τα καλλιτεχνικά να διδάσκονται ορθά εντός του σχολείου , με κατάλληλα διαμορφωμένες αίθουσες, με τα κατάλληλα εργαλεία ή όργανα, τα παιδιά μας παίρνουν πτυχίο από όλες αυτές τις ενασχολήσεις τους και να μην χρειάζεται να καταφεύγουν τις απογευματινές ώρες σε κάθε είδους φροντιστήρια ή σχολές προκειμένου να σπουδάσουν σωστά αυτά τα αντικείμενα και να πάρουν κάποιο πτυχίο. Επιτέλους όλες αυτές οι ώρες διδασκαλίας πρέπει να είναι ουσιαστικές και να πιάνουν τόπο και όχι να δημιουργούν θέσεις εργασίας καθηγητών, που δεν προσφέρουν τίποτα στα παιδιά μας και τα εξαναγκάζουν  να επιβαρύνονται με επιπλέον ώρες διδασκαλίας κατά τις απογευματινές ώρες και τους γονείς σε πάρα πολλά έξοδα
8)      Έμφαση στην άθληση, στην κοινωνικοποίηση των παιδιών, στην ευαισθητοποίηση τους στον ανθρωπισμό, στον εθελοντισμό, στην έρευνα, στην ανάληψη δράσεων και πρωτοβουλιών κλπ
9)      Ύπαρξη ψυχολόγου, κοινωνικού λειτουργού σε κάθε σχολείο
10)   Ένταξη του μαθήματος σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού σε όλες τις τάξεις της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης , να αντιμετωπιστεί ως μάθημα με την σοβαρότητα που του αρμόζει  και να το διδάσκουν κατάλληλα εκπαιδευμένοι καθηγητές.  Μέσα από τα εργαλεία που μας παρέχει η τεχνολογία , ο μαθητής να μπορεί να φτάσει στο σημείο μέσα από τεστ, συζητήσεις, βίντεο στα οποία θα μπορούν να βλέπουν πως είναι η φύση της δουλειάς του κάθε επαγγέματος κλπ να γνωρίσει τον εαυτό του , τις ικανότητες του και τα θέλω του  και να σχεδιάσει σωστά με την βοήθεια του σχολείου τις σπουδές του και κατ΄επέκταση την σταδιοδρομία του

Ελπίζω αυτές οι σκέψεις μου να βρίσκουν σύμφωνους πολλούς από εσάς και κάποτε ως κοινωνία να διεκδικήσουμε την παιδεία που οραματιζόμαστε για τα παιδιά μας και όχι αυτή που μας «σερβίρει» η κάθε κυβέρνηση και ο εκάστοτε υπουργός παιδείας. Πρέπει κάποτε να πάρουμε την τύχη στα χέρια μας και να μάθουμε να ζητούμε και να απαιτούμε το αυτονόητο !!!
Από το Blogger.